MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.04.2012 tarih ve 2006/384-2012/289 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 17.220 TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada vadeli hesabının bulunduğunu, hesabı kapatmak için şubeye gittiğinde hesabın kapatıldığını öğrendiğini, hesabındaki parayı talep ettiğinde ise reddedildiğini, ancak müvekkilinin hesabını kapatmadığını, hesap defterinin bulunduğunu ileri sürerek, 3.133,37 TL'nin hesap tarihinden mevduat faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, hesabın davacının talimatı ile kapatıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava tarihi itibariyle 14.538,11 TL asıl alacağın dava tarihinden itibaren ödeme tarihine kadar değişen oranlarda avans faizi ile birlikte (faiz oranı %75'i geçmemek kaydıyla) davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, mahkemece uyulan bozma kararında “davacının hesabı kapatmak istediği tarihin sorularak belirlenecek bu tarihe kadar sözleşme faizi, şayet oran kararlaştırılmamış ise, bankanın o tür vadeli hesaplara uyguladığı akdi faiz oranı üzerinden ve bileşik faiz yöntemi ile hesaplama yaptırılarak, bu şekilde temerrüt tarihi itibariyle asıl alacak miktarının belirlenmesi; bu tarihinden itibaren dava tarihine kadar, 3095 sayılı Yasa'nın 2/4 maddesi hükmü uyarınca temerrüt faizi miktarının sözleşmede kararlaştırılmamış olduğu hallerde akdi
faiz oranının ticari işler temerrüt faizinden az olamayacağı düzenlemesine dikkat edilerek, buna göre;şayet temerrüt faizi miktarı sözleşmede kararlaştırılmış ise buna göre hesaplama yapılması, dava tarihi itibariyle bu şekilde asıl alacak ve işlemiş temerrüt faizi toplamının bulunması” şeklinde faizin nasıl hesaplanacağı açık ifade edilmiş olmasına ve davada işlemiş faiz talebi bulunmamasına rağmen, alınan bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde ödeme tarihinden başlayarak dava tarihine kadar avans faizi uygulanarak hesaplanan faiz tutarına ana parayı eklemek suretiyle 14.538,11 TL'ye tekrar faiz uygulayarak davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.