(5846 S. K. m. 11, 19, 80)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15.12.2011 tarih ve 2008/44-2011/201 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Sibel Demir Saldırım tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkillerinin murisi A. M. İ.'in yapımcısı olduğu 11 adet sinema filminin davalı F... Görüntü Sistemleri San. Tic. Ltd. Şti. tarafından mali haklarının hukuka aykırı şekilde kullanılmakta olduğunu, FSEK'te 4630 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler kapsamında, 4110 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 12.06.1995 tarihinden önce alenileşen vekoruma süreleri20 yıl olan sinema filmlerinin (sinema eserlerinin) koruma sürelerinin (4630 Sayılı Kanun m.35 ile değişik) Ek-2 madde gereği 70 yıla çıkarıldığını, FSEK'da yapılan iş bu değişiklik ile 12.06.1995'ten önce yapılmış (ilk defa tespit edilmiş, çekilmiş ve üretilmiş) sinema filmlerinin koruma sürelerinin 20 yıldan 70 yıla çıkarıldığını ve 4630 sayılı Kanun m.32 ile 5846 sayılı FSEK'nın 80. maddesi değiştirilip, sinema filmi (sinema eseri) yapımcılarınaEser Sahibinin Haklarına Bağlantılı Haklartanındığını, 4630 sayılı Kanun'un koruma sürelerini uzatmasıyla doğan ve oluşan tüm mali hakların, 4630 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 03.03.2001 tarihi itibariyle filmlerin yapımcısı sıfatı ile eser ve hak sahibi olan A. M. İ.'e ve veraseten davacılara ait haklar olduğunu, davaya konu filmlere ait tüm mali hakların müvekkillerine ait bulunduğunun tespitine, dava konusu filmlerin kullanımının haksız olduğunun tespitine, tecavüzün men'i ve ref'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin Yedi Kocalı, İsmet Bu Ne Kısmet, Şehvet Uçurumu, İntikam Kadını, Memnu Meyva- Budala isimli filmlerin eser sahibi olduğunu, müvekkilinin üçüncü kişilerle yapığı sözleşmeler gereğince filmlerin mülkiyetini de kazandığını, müvekkilinin Kültür Bakanlığı nezdinde eser sahibi olarak tescil edildiğini, 20 yıllık koruma süresinin dolduğunu, FSEK 19. hükmü gereğince mirasçıların kullanma hakkının olamayacağı, 5846 sayılı Kanun'a 2001 yılında 4630 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik ile eklenen Ek 2. maddenin Anayasaya aykırı olduğunu, hak sahibi oldukları kabul edilse bile, davacıların 2001 yılındaki düzenlemenin üzerinden 7 yıl geçtikten sonra dava açmalarının iyi niyetle bağdaşmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen 2.bilirkişi raporuna göre, asıl dava yönünden davacıların davasının adı geçen 7 adet film yönünden kısmen kabulü ile adı geçen 7 adet filmin tüm mali haklarının ve bağlantılı haklarının Ali Müfit İlkiz'everasetenyasal mirasçıları olan davacılara ait olduğunun tespiti ile davalının bu filmlere yönelik mevcut ve muhtemel tecavüzlerinin önlenmesine, bunların dışında kalan davaya konu diğer filmler yönünden dosya kapsamına göre davacılara aidiyeti yönünde yeterli delil bulunmadığından reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dosyada mevcut Türk Filmleri Sözlüğünde ve bunu doğrulayan Sesam kayıtlarında mahkemece reddedilenSokakta Kan Vardı,Çoban,Bizim FıstıklarveÇıldırtan Dudaklarisimli sinema eserlerinin yapımcısının davacıların murisi olduğu bildirilmiştir. Bu durumda 5846 sayılı FSEKnın 11. maddesi uyarınca eser sahipliğine ilişkin karinenin davacıların murisi A. M. İ. lehine oluşup oluşmadığı hususunun mahkemece tartışılmadan, bu filmler bakımından iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan sebeplerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 04.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy