Taraflar arasında görülen davada verilen 21/06/2012 tarih ve 2010/382-2012/132 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.03.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekildinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin lisans sözleşmesi ile hak sahibi olduğu dlı iki yazılımın davalı tarafından izinsiz olarak bilgisayarlarında kullanıldığını, bu durumun müvekkilinin mali haklarının ihlaline neden olduğunu ileri sürernin müvekkiline ait olmadığını, diğer bilgisayardaki programın ise demo olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından davacının mali hak sahibi olduğu bilgisayar programlarının izinsiz olarak kullanıldığı, bu durumun2. maddesinde düzenlenen çoğaltma hakkının ihlali olduğu gerekçesiddeleri gözetilerek davanın kısmen kabulüne, 40.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar mahkeme gerekçesinde rayiç bedelin 5846 sayılı FSEK’in 68/1. maddesi hükmü uyarınca 3 katı artırım hususunun mahkemenin takdirinde olduğuna ilişkin görüşü Dairemizin 27.12.2011 tarih, 2011/14831-17744 sayılı kararında da belirtildiği üzere açıkça anılan madde hükmüne aykırı olmakla birlikte, neticeten belirlenen rayiç bede. maddesi hükmü uyarınca 3 katı tutar üzerinden mahkemece BK’nın 43. maddesi hükmü uyarınca indirim yapılmış olmasında bir yanlışlık bulunmamasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
.../...
-2-
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2.138,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18.03.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
5846 sayılı kanunun 68.maddesinin 1. Fıkrasında eseri, icrayı, fonogramı veya yapımları hak sahiplerinden bu Kanuna uygun yazılı izni almadan, işleyen, çoğaltanların “bu Kanun hükümleri uyarınca tespit edilecek rayiç bedelin en çok üç kat fazlasını” isteyebileceği belirtilmiş olup, aynı kanunun 66/3 fıkrası gereğince mahkeme, mali haklara tecavüz halinde, “tecavüzün şümulünu, kusurun olup olmadığını, varsa ağırlığını” takdir etmek durumunda bulunduğundan, dava konusu olayda talep edilebilecek “en çok üç kat fazla” tazminatın tecavüzün şümulüne ve kusurun ağırlığına göre belirlemek yetkisinin mahkeme hâkimine ait olduğu, BK’nun 43/1 maddesinin de bu yetkiyi desteklediğikonu ile ilgili 28.2.2013 gün 2012/133 Esas 2013/33 sayılı kararında yer verilen -maddedeki “üç katı” ibaresi ile- “hak sahiplerinin dava yoluyla isteyebileceği bedele üst sınır getirildiği, hâkimin taleple bağlı olduğuna dair veya takdir yetkisine ilişkin olumsuz bir düzenleme içermediği, bu sınır içerisinde kalmak şartıyla hâkimin dosya içeriği ve talebi de gözeterek takdir yetkisi kullanacağının açık olduğu ve her dava konusu olayda tartışılması ve değerlendirmesi gerektiği” şeklindeki gerekçenin de muhalefet görüşüm doğrultusunda bulunduğundan, Dairemizin sayın çoğunluğunun yerel mahkeme kararını onama gerekçesinde yer verilen “mahkemenin rayiç bedelin 5846 sa8/1. maddesi hükmü uyarınca 3 katı artırım hususunun mahkemenin takdirinde olduğuna ilişkin görüşünün 5864 sayılı kanunun 68/1 maddesi hükmüne açıkça aykırı olduğu” şeklindeki görüşüne katılmıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy