MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 22/03/2012
NUMARASI : 2006/238-2012/68
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/03/2012 tarih ve 2006/238-2012/68 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01/04/2014 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. A.. Y.. ile davalı vekili Av. V. B.Ç. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekilleri asıl davada, müvekkillerinin murisi ile davalı arasında 27.02.1986 tarihinde yapılan sözleşmeye göre murisin Kuran-ı Kerim’den, Yasin, Tebareke ve Amme sureleri ile Hatim okuyarak video ve ses kaydı dolduracağının, bu kayıtların davalı tarafından çoğaltılıp dağıtılacağının, bunun karşılığında murise satış yapıldıkça telif ücretinin düzenli olarak ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalı tarafından telif ücretinin hiç ödenmediğini, ayrıca davalı tarafından sözleşmeye aykırı olarak başka surelerin de kaset yapılarak satıldığını, davalının sözleşmeye aykırı hareket ettiğini ileri sürerek, 8.000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise 100.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacıların murisine sağlığında düzenli olarak telif ücretinin ödendiğini, ayrıca sözleşmeye göre murisin başka firmaya kaset doldurması halinde telif ücretinin ödenmeyeceğinin kararlaştırıldığını, davacıların murisinin 1991 yılında başka bir firmaya kaset doldurduğunu savunarak, asıl ve birleşen davaların reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından telif ücretinin ödendiğinin ispat edilemediği, davacıların murisinin 1991 yılında başka bir firmaya kaset okumuş ise de davalı tarafından 4 yılı aşkın bir süre sözleşmeye aykırılık iddiasında bulunulmadığından bu durumun kabul edildiği, dolayısı ile 1989-2003 arası telif ücreti alacağının 28.757,81 TL olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulü ile toplam 28.757,81 TL maddi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, telif ücreti alacağının tahsili istemine ilişkindir.
Somut olayda, davacıların murisi ile davalı arasında yapılan 27.02.1986 tarihli sözleşmeye göre muris tarafından Kuran-ı Kerim’den okunacak bir kısım sürelerin davalı tarafından kaset ve video çekimlerinin yapılarak dağıtımının yapılacağı ve elde edilen net gelirden video için %4, kaset için %5 oranında telif ücretinin 3 ayda bir murise ödeneceği kararlaştırılmış, olup bu husus uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, telif ücretinin ödenip ödenmediği, ödenmedi ise miktarının ne olduğu hususlarında toplanmaktadır. Davalı tarafından telif ücretinin davacıların murisine düzenli olarak ödendiği savunulmuş ise de bu savunma kesin delil ile ispat edilememiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda telif ücretinin belirlenmesi için davalı tarafından 1987 - 2003 yılları arasında Kültür Bakanlığı’ndan alınan bandrol sayısına göre kaset ve VCD’lerin birim fiyatı 2004 yılı satış rakamı esas alınarak hesaplama yapılmış ise de, 2004 yılı satış fiyatının davaya konu kaset ve VCD’ler için 1988 ve devamı yıllar yönünden esas alınması doğru olmamıştır.
Bu itibarla, mahkemece, davalı tarafından satışı yapılan kaset ve VCD’lerin gerektiğinde meslek birliklerinden de sorulmak suretiyle her yıl için ayrı ayrı rayiç fiyatının belirlenmesi ve buna göre davacı tarafın telif ücretinin hesaplanması gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy