MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/05/2012 tarih ve 2011/274-2012/266 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının ulusal düzeyde yayın yapan gazete, televizyon ve internet sitelerinde ... isimli bir karakter kullanarak ... ile Kırmızı reklam serisi yayınladığını, ... isimli karakterin müvekkilinin Turkcell ve Turkcell-im unvan ve servis hizmetlerini çağrıştırmak için kullanıldığının açık olduğunu, ... karakteri ile müvekkili şirketin hedef alındığını ileri sürerek haksız rekabetin tespitine ve menine, 20.000 TL maddi tazminatın ilk yayın tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline, davalının kusurlu davranışının ve "cebine göre tarife" isimli reklamların yarattığı haksız rekabet sonucu 20.000 TL tutarındaki manevi tazminatın davalı reklamlarının ilk yayın tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, mahkeme kararının TTK'nın 61.maddesi gereğince ilan edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davacı vekilince haksız rekabetin tespit ve men'i talep edilmiş ise de, bu davada markaya yönelik bir tecavüzün varlığının da tartışılmasının gerektiği, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmündeki Kararname'nin 71. maddesine göre de 556 sayılı Kanun Hükmündeki Kararname'den kaynaklanan uyuşmazlıkların Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemelerinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle HMK'nın 115/2. maddesine göre dava şartı noksanlığı halinde davanın usulden reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık markasal kullanıma dayalı olmayıp, teknik servis ve alan adına yönelik reklam nedeniyle TTK hükümlerine dayalı haksız rekabetin önlenmesine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkilinin tescilli markasının davalı tarafça markasal kullanımına yönelik olarak 556 sayılı KHK’den kaynaklanan bir talepte bulunmadığına göre, dava genel mahkemelerin görevine girmektedir. Bu itibarla mahkemece davanın esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.