MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 29. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03.05.2012 tarih ve 2011/387-2012/125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taşıma sektöründe faaliyet gösteren taraflar arasında ortak taşıma işleri yapıldığını, taraflar arasındaki cari hesap özeti uyarınca 05.08.2003 tarihi itibariyle davacının 27.447 TL anapara alacağı bulunduğunu, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, alacak olarak gösterilen cari hesabın hukuki geçerliliğinin olmadığını, müvekkilinin davacı tarafa borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi raporu uyarınca davacının 17.802,31 TL alacağının ortaya çıkmasına karşın ilk kararın davacı tarafından temyiz edilmemesi sonucu bu kararda yazılı miktarın davacı yönünden kesinleştiği ve davalının kazanılmış hakkının doğduğu, alacağın likit olduğu, takibin kötüniyetle yapıldığının ise kanıtlanamadığı gerekçesiyle, itirazın kısmen iptali ile takibin 14.187,17 TL üzerinden devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, koşulları oluşmadığından davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mülga 6762 sayılı TTK'nın 84. maddesi uyarınca kanuna uygun olmayarak tutulan ticari defterlerin sahibi aleyhine delil olabilecek davalı taraf ticari defterlerine göre de davalının davacıya borçlu bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 758,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.