Taraflar arasında görülen davada verilen 29/06/2012 tarih ve 2006/206-2012/313 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalıvekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25/03/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan vekili ve davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ait emtianın müvekkiline ait araçlarla nakliyesi konusunda davalı.Ş. ile 24/08/2005 tarihli taşıma sözleşmesi akdedildiğini, kararlaştırılan 7.000,00 USD navlun bedelinin 6.000,00 USD’nin ödendiğini, 1.000,00 USD’nin de tesliminde ödeneceğinin kararlaştırılmasına rağmen ödenmediğini, davalı ’nin taşınan emtia için yasalara aykırı olarak çift fatura düzenlendiğini, 29.08.2005 tarihli nolu 91.368,69 USD’lik fatura ve aynı tarihli 020378 nolu 70.724,00 USD faturadan başka düzenlenen aynı tarihli aynı seri numaralı 38.891,93 USD ve 44.304,00 USD’lik faturadan araç sürücüsü haberi olmadığını, araçtaki mallar ile faturalardaki mal kalemleri uyuşmayınca araç sürücüsünün kaçakçılık suçundan 7 gün tutuklu kaldığını, davalı müvekkiline araç sürücüsü yaptığı masraflar konaklama, yargılama masrafları, avukatlık ücreti vs. karşılığında 10.000 USD ödemeyi taahhüt ettiğini, bunun 1.500,00 USD'sinin ödediğini, bakiye 8.500,00 USD için de 29.11.2005 tarihli belge verdiğini, ancak bu paranın ödenmediğini, davalı çift fatura tanzim etmesi sebebiyle tır karnesinin ancak 100 günlük gecikmeyle teslim edilebildiğini, bu süre zarfında müvekkili şirkete ait C-2 belgesiyle taşımacılık yapan toplam 45 aracın çalışamadığını ileri sürerek, 1.000,00 USD bakiye navlun bedelinin davalı tahsilini, 29/11/2005 tarihli belgeye dayalı olarak 8.500,00 USD bakiye alacak ile 18.000,00 EURO bekleme (demoraj) ücreti ve 3.240,00 EURO KDV’nin davalı 'den tahsilini, her iki alacağa 3095 sayılı Kanun’un 4/a maddesi gereğince faiz işletilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
./..
-2-
. vekili, davacıya ait araca ve mallara el konulmasının tır karnesinin vedavacı şirket tarafından eksik ve yanlış düzenlenmesinden kaynaklandığını, 29.11.2005 tarihli belgedeki şartların gerçekleşmediğini, satış olduğu için davacının talebini alıcı firmaya yöneltmesi gerektiğini, ikincil olarak düzenlendiği iddia olunan faturalarla müvekkilinin ilgisi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bakiye 1.000,00 USD navlundan davacının akidi davalı sorumlu bulunduğu, davacı diğer davalıdan 29/11/2005 tarihli tutanak içeriğine göre kalan 8.500,00 USD ile ayrıca 100 günlük bekleme ücreti istemekte ise de davalı ’nin 29/11/2005 tarihli tutanakla ödemeyi taahhüt ettiği ve 1.500,00 USD’sini peşin ödediği 10.000,00 USD’nin davacının beklemesi nedeniyle yaptığı masraflar ile bekleme ücreti karşılığı olduğu, anılan belgede 30/11/2005 tarihinde başlanmak üzere 12 günde taşınması şartı konulmuş ise de olayın özelliği dikkate alındığında ve davacının elinde olmayan nedenlerleyetkisi ve izni sonucunda serbest bırakıldığı takdirde hareket etmek zorunda bulunduğundan 30/11/2005 tarihinde taşıma işlemine başlanamamış olmasının belgeyi geçersiz hale getirmeyeceği, malın hasarsız ve eksiksiz teslim edildiği de dikkate alındığında davalın taahhüt ettiği 8.500,00 USD’yi ödemesi gerektiği, bu kabul karşısında bilirkişiler tarafından saptanan davacının müterafik kusurunun ve tespit edilen bekleme ücreti miktarının sonuca etkili olmadığı, davalının davacının beklemekten kaynaklanan tüm zararlarına karşılık 8.500,00 USD ödeme taahhüdünde bulunduğu, davalının sorumlu olduğu bekleme ücretinin ( 100 gün x 50 USD x %50 =2 500 USD) belgedeki miktar içinde zaten bulunduğu, davacının belgedeki miktar ile birlikte ayrıca bekleme ücreti talep etmesinin mükerrer talep olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.000,00 USD’nin davalı nin de davalı hükmü gereğince dava tarihinden itibaren yıllık %5 faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı alınarak, davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 526,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 223,80 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 28/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy