MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/11/2010 gün ve 2008/292-2010/456 sayılı kararı bozan Daire’nin 04/07/2012 gün ve 2011/5166-2012/11903 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalının taşeronu olarak müvekkili firma tarafından yapılmış bulunan işlere dair toplam 95.627,20 TL'lik fatura düzenlenmesine rağmen bedelinin davalı şirketçe ödenmediğini, davalı şirketin ihtarnameye rağmen alacağı ödenmemesi üzerine ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/4566 E sayılı dosyasında davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, davalının ödeme emrine itiraz ettiğini ileri sürerek, icra takibine yapılan itirazın iptalini, takibin devamını, davalı şirketin % 40 tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı şirketin müvekkili şirketin taşeron firması olduğunu, davacı şirket tarafından yaptığı işin karşılığı olarak müvekkili şirkete çoğu da kapalı olmak üzere toplam 13 adet fatura kesildiğini, faturaların toplam bedelinin 396.192,00 TL olduğunu, davacı şirkete toplam 371.192,00 TL ödendiğini, ayrıca müvekkili şirket tarafından davacı şirkete ait araçlara almış olduğu akaryakıt bedeli karşılığı olarak davacı şirket namına ödemelerin yapıldığını, yine davacı şirkete ait araçlara akaryakıt makbuzları ile toplam 8.676 litre motorin verildiğini, sonuç olarak iki şirket arasındaki ticari ilişki değerlendirildiğinde müvekkili şirketin davacı şirkete borçlu olmadığını dahası davacı şirketten 13.214,00 TL alacaklı olduğunu, takibe konu edilen faturalardan 406124 sıra numaralı ve 12.496,20 TL bedelli faturanın kapalı fatura olduğunu savunarak, davanın reddini istemiş; karşı yandan %40'tan aşağı olmamak üzere tazminat talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi incelemesi ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların defterlerine işlenmiş olan ve kabul edilen faturalardan açık olan 10/032008 tarih ve 53.040,00 TL ve 30/03/2008 tarih ve 30.090,00 TL bedelli faturaların ödendiğinin ispat külfetinin davalıda olduğu, bu faturaların ödendiğine dair bir kayda rastlanmadığı, kapalı olan 01/06/2008 tarih ve 12.496,20 TL bedelli faturanın ödenmediğini ispat külfetinin davacıda olduğu, bu faturanın ödenmediğine dair yazılı bir kayda ve delile rastlanmadığı, davalının davacı nam ve hesabına ödediğini ileri sürdüğü ve mahsubunu talep ettiği Iddialarını ispatlayamadığı, davalı defterlerinde yer alan 114.05,00 TL ödeme kaydının, davacı defterinde yer almadığı, yazılı dayanaklarının gösterilmediği ve ... Bakanlığı'nın VUK tebliğlerine göre kasadan yapılabilecek ödeme limitinin üzerinde olması nedeniyle itibar edilmediği, tablonun 1, 2, 3 ve 5. sırasında yer alan ödemelerin dava dışı ...'a yapıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/4566 Esaslı takip dosyasındaki asıl alacak miktarının 83.130,00 TL olarak tespiti ile işlemiş faizin 62,35 TL olup bu miktar üzerinden takip talebindeki faiz oranı esas alınarak takibin devamına, asıl alacak üzerinden hesaplanacak olan % 40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.