MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/07/2012 tarih ve 2010/158-2012/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davanın davalısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili asıl ve birleşen davada, müvekkilinin ülke çapında tanınmış “Güven Hastanesi” markası adı altında 05.03.1976 yılından itibaren her türlü sağlık hizmeti faaliyetini gerçekleştirdiğini, “Güven” ibareli, “GÜVEN HASTANESİ” markasının her türlü sağlık hizmeti için 23.10.1997 tarihinde 188317 no ile 42. sınıf için; “GÜVEN MEDİKAL PLAZA” markasının sağlık faaliyetinde kullanılmak üzere ticaret markası olarak 23.10.1997 tarihinde 189419 no ile 05. ve 10. sınıflar için; yine “GÜVEN” markasının 07.10.2003 tarihinde 26827 no ile sağlık hizmetlerinde 44. sınıf için tescil edildiğini, müvekkilinin tescilli markaları ile iltibasa yol açacak şekilde, davalının “GTM Özel Güven Tıp Merkezi” ismi altında sağlık hizmeti gerçekleştirdiğinin tespit edildiğini, davalının eyleminin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüzün önlenmesine, tecavüzün durdurulması için ihtiyati tedbir kararı verilmesine, tecavüz teşkil eden diğer fillerinin durdurulmasına, 10.000,00 TL manevi ve fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 03.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 20.666,52 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili asıl ve birleşen davada, müvekkil şirketin "GTM ÖZEL GÜVEN TIP MERKEZİ" markasını kullandığını, bu kullanımın ''Güven Hastanesi'' markasıyla iltibasa yol açmasının olağan yaşam koşullarına uymadığını, ayrıca 08.03.2010 tarih ve 2010/14671 başvuru numarası ile markanın tescili için başvuruda bulunduklarını, davacı tarafça 3 aylık yasal süre içerisinde herhangi bir itirazda bulunulmadığını, bu durumun davacı yanın kötü niyetini açıkça ortaya koyduğunu ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davalının kullanımının davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; davalının güven ibaresini farklı tertip ve biçimlerde kullanarak fiili kullanımının (sağlık hizmetlerinde ilanlar her türlü basılı evrakta, tabelada güven ibaresini öne çıkartarak) kendi marka hakkı kapsamında olmayıp davacının marka hakkına tecavüz teşkil ettiğinin ve haksız rekabet yarattığının tespiti ile markaya tecavüzün önlenmesine ve durdurulmasına; maddi sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, (Güven ibaresini öne çıkartmak suretiyle kullanılan her türlü basılı evrak, tabela ve broşürde kullanımının engellenmesine), maddi tazminat talebinin kabulü ile; toplam 20.666,52 TL maddi tazminatın 11/03/2010 tarihinden itibaren değişir oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabul kısmen reddi ile; 5.000,00 TL manevi tazminatın 11/03/2010 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, birleşen davada davalının fiili kullanımının (tabela ve basılı evraklarda sağlık hizmetinde reklamlarda) davacı markasına tecavüz ettiğinin tespiti ile markaya tecavüzün önlenmesine karar vermiştir.
Kararı asıl ve birleşen davanın davalısı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davanın davalısı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davanın davalısı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.372,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.