MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Isparta 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2012 tarih ve 2011/140-2012/124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalıların evin foseptiğini çektireceklerinden bahisle Isparta Belediye Başkanlığı'na dilekçe verdiklerini, görevlilerin (eski para ile) 16.500.000 TL yatırmalarını istemeleri üzerine vezneye bu miktarı yatırdıklarını, ertesi gün kendi imkanları ile işi hallettiklerini bildirerek, yatırdıkları bedelin kendilerine iadesini istediklerini, 16.350.000 TL bedelli çekin verilmesinin ardından, davalıların çek üzerinde tahrifat yaparak, sahte nüfus cüzdanı ile 16.350.000.000 TL'yi müvekkili banka şubesinden çektiklerini, Isparta Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/277 E. 2009/221 K. sayılı dosyası ile davalıların mahkumiyetine karar verildiğini, bu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, müvekkili bankanın zararının bu güne kadar giderilmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakarı saklı kalmak kaydı ile bankanın uğradığı (eski para ile) 16.333.650.000 TL zararın 21/08/2002 tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek 4489 sayılı yasanın 2/2 maddesine göre hesaplanacak faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir
Davalılar ve yasal temsilcileri, yargılamaya katılmamış, davaya cevaplarını bildirmemişlerdir.
Mahkemece, dosya kapsamına göre, Isparta Belediyesi'nce kendilerine (eski para ile) 16.350.000 TL olarak kesilen çek üzerinde tahrifat yaparak ve sahte nüfus cüzdanı kullanarak 16.350.000.000 TL'nin davalılar tarafından çekildiği, Isparta Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/277 E. 2009/221 K. sayılı dosyası ile davalıların mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 16/02/2011 tarihli 2010/17484 E 2011/956 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, 16.333,65 TL nin 21.08.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, fazladan ödenen paranın istirdadı talebine ilişkin olup, davacı vekili dava dilekçesinde avans oranında faiz talep etmiştir. 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. ve 21. maddeleri gereğince işin ticari olması nedeniyle davacı Banka'nın avans oranında faiz talep edebileceği nazara alınarak, mahkemece avans faizi nispetinde temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının HÜKÜM bölümünün 1 numaralı bendinde yer alan “yasal” ibaresinin karardan çıkartılarak yerine “avans” ibaresinin hükme eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ BU HALİYLE ONANMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy