MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/01/2012 tarih ve 2011/280-2011/280 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkilinin, borçludan vadesi gelmiş 50.000,00 TL tutarında alacaklı olduğunu, alacağın rehinle temin edilmediğini ileri sürerek borçulunun mal ve alacaklarının ihtiyaten haczini talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, İİK'nun 257. maddesindeki şartların oluştuğu gerekçesiyle talebin kabulüne karar verilmiştir.
Borçlu vekili, esasa ilişkin savunmalarının yanında müvekkilinin merkizinin ... olduğunu, senetlerde ... mahkemelerinin yetkisinin kabul edildiğini belirterek yetki itirazında bulunmuş ve ihtiyati haczin kaldırılmasını istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ihtiyati hacze konu bonolarda ... mahkemelerinin yetkisinin kabul edildiği gibi borçlu şirketin muamele merkezinin ... olduğu, ihtilafın aranacak borç niteliğinde olduğu gerekçesiyle yetki itirazının kabulüne, 2011/280 D.İş sayılı dosya ile verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz talep eden vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz talep eden vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.