MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/.../2011 tarih ve 2008/221-2011/427 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirkete ait 16. ve 41.sınıflarda tescilli "ÇÖZÜM+şekil" esas unsurlu markanın aynı sektörde faaliyet gösteren davalı tarafından haksız olarak kullandığını ileri sürerek davalının marka kullanımının engellenmesine ve şimdilik 1.000.TL maddi ve ....000.TL manevi tazminatın tecavüz tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, hükmün tirajı yüksek bir gazetede ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan önceki tarihte 2005/11797 sayı ile "Akdeniz Çözüm AÇO Dershaneleri" ibareli markayı tescil ettirdiğini, davacı ile müvekkili arasında 2000-2005 yılları arasında dershanecilik sektörüne ait çeşitli konularda ticari işbirliği ve alışveriş faaliyetleri yürütüldüğünü, uzun süre sessiz kalan davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının delil tespit tarihindeki kullanımının sözleşmeye dayandığı, dava tarihinde ise marka kullanımının halen sürdüğünün kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı taraf, davalının tescilli markasını izinsiz olarak kullandığını ve bu hususta tespit yaptırdığını, tespitte marka ve logonun kullanıldığının saptandığını ileri sürerek iş bu davayı açmış ve delil olarak da tespit dosyasına dayanmıştır. Dosya içerisinde bulunan tespit bilirkişi raporunun incelenmesinde, gerçekten de davalının davacıya ait marka ve logoyu kullandığı anlaşılmaktadır. Davalı kanıt yükü kendisinde bulunduğu halde bu tarih itibari ile sözleşmesel bir hakkın varlığını kanıtlayamamış ve markayı hizmet markası olarak kullandığı da sabit olmuştur. Dava tarihi itibari ile, kullanımın olmaması davadaki taleplerin tamamen reddine gerekçe teşkil etmez. Bu itibarla, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.