MAHKEMESİ : ... 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.01.2012 tarih ve 2011/141-2012/3 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Can Sibel Meral tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “TRUE RELİGİON” ibareli markasının 25. sınıfta tescili için başvuruda bulunduğunu, davalı TPE'nin başvuruyu 556 sayılı KHK 7/1-k maddesi gereğince kamu düzenine aykırılıktan, ret kararına yaptığı itirazının ise TPE YİDK'nın dava dışı şirkete ait 18, 25 ve 35. sınıflarda tescilli “TRUERELIGION” ibareli marka gerekçe gösterilerek 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesine dayalı olarak reddedildiğini, ancak redde mesnet alınan markanın müvekkili başvuru yaptığı tarihte hükümsüz olduğunu ileri sürerek, davalı TPE YİDK'nın 2011/M-1889 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı başvurusunun yapıldığı tarihte redde mesnet alınan markanın hukuki mevcudiyetini sürdürdüğünü, markanın ve ürünlerin aynı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, redde mesnet alınan 2006/59268 sayılı marka tescil başvurusu reddedilmiş olmasına rağmen açılan dava sonucunda ret kararı iptal edilerek tescilinin devamına karar verildiği bu şekilde davacı tarafından başvuru yapıldığı tarihte redde mesnet markanın hukuken varlığını sürdürdüğü, davacı başvuru markası ile redde mesnet markanın benzediği ve 25. sınıf ürünler yönünden de aynen yer aldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy