MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.11.2011 tarih ve 2008/264-2011/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin işçi olarak yurtdışında çalıştığını, davalı banka şubesinde açtırdığı ...- ve ...- ... nolu döviz tevdiat hesaplarında birikimlerini değerlendirdiğini, müvekkilinin bilgisi ve imzası haricinde davalı banka personeli ... 'ın veya başkaca personelin imza yada başkaca yöntemlerle farklı tarihlerde toplam 41.750 Euro parasının mal edilmek suretiyle zarara uğratıldığını ve tüm birikiminin yok edildiğini, davalı bankanın zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek 41.750 EURO'nun mal edinme tarihlerinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/A maddesi gereğince borç tutarı döviz türüne devlet bankalarının 1 yıl vadeli mevduat için ödediği en yüksek faiz oranı ile birlikte tahsiline, 10.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, banka teftiş kurulu raporunda servis görevlisi ... eylemlerinin incelendiğini, davacıya ilişkin herhangi bir beyana rastlanılmadığını, davacının manevi tazminat talebinin kabul edilemeyeciğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirikiş raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca .../ ... ve ... no'lu hesaplara yatan paraların 41.750,00 Euro olduğu, bu hesaba yatan paranın hayatın normal akışına göre hesap sahibi tarafından yatırıldığını kabulü gerektiği, davacının davalı banka personelinden kaynaklanan nedenlerle hesabındaki 41.750 Euro bedel ile zarar uğradığı, bu durumun manevi olarak yıpranmasına ve üzüntü duymasına yol açtığı gerekçesiyle 41.750 Euro'nun dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faiz oranı ile, 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı banka vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2) Manevi tazminat isteminin temelinde, karşı tarafın haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları zarar, zarar ile fiil arasında illiyet bağı, fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir. Bu şartlardan en önemlisi zarar ile fiil arasındaki illiyet bağıdır. Eğer olayda zarar ile fiil arasında illiyet bağı kurulamıyorsa sorumluluk da doğmamaktadır. BK'nın 49. maddesi uyarınca şahsiyet hakkı hukuka aykırı şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebilir.
Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya dönüldüğünde, mahkemece manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ise de, davacı nezdinde BK'nın 49. maddesindeki koşulların oluşmadığı ve davacı tarafından şahsiyet haklarının tecavüze uğradığı iddiasının, açıkça ve yasal delillerle ispat edilemediği nazara alınarak manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu istemin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu yönüyle mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiştir.
3) Ayrıca, mahkemece maddi tazminat talebine yönelik olarak yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda da belirtilen dosya kapsamındaki eksikliklerin giderilmesi, davalı tarafça delil listesinde belirtilen teftiş kurulu raporunun getirtilmesi ile aralarında bankacılık alanında uzman bir bilirkişinin de bulunduğu 3 kişilik bilirkişi kurulundan denetime elverişli rapor alınması suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış davalı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı banka yararına bozulması gerekmiştir.
4) Kabule göre de hükmedilen maddi tazminata 3095 sayılı Kanun'un 4/A maddesi gererğince TCMB'nın Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranına hükmetmek gerekirken infazda tereddüte yol açacak şekilde, işleyecek en yüksek faiz oranı üzerinden temerrüt faizine karar verilmesi doğru olmamış hükmün bu yönüyle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı banka vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy