MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.10.2010 tarih ve 2005/76-2010/257 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ..., ... ve ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkillerinden ...'nın eşi, ...'ın babası olan muris ...'in yolcu olarak içinde bulunduğu, davalılardan ..., ..., ... ve ... murisi ...'ın sürücüsü, ...'nın kayıt maliki olduğu ... plakalı aracın, karşı yönden gelen davalılardan...'un sevk ve idaresindeki, ... adına kayıtlı ... plakalı araçla çarpışarak kaza yapması nedeniyle murisin vefat ettiğini, aynı kazada müvekkili ...'nin de yaralandığını ileri sürerek ... için 50.682,00 TL TL maddi, 4.000,00 TL manevi, ... için 10.457,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi, Naci için 1.000,00 TL maddi, 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davalılardan ... ile müvekkili arasında bir hukuki bağ varsa da diğerleri ile olmadığını, tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı ..., ... mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, tazminat miktarının fahiş olduğunu, ölenin de kusurunun göz önüne alınması gerektiğini, aracını 1998 yılında vefat eden ...'a sattığını, ... Valiliği İl Trafik Komisyonu'nda buna ilişkin kayıtların bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar, savunma yapmamışlardır.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin raporundan kazada davalı ...'nın 2/8, davacı ... ve diğer davacıların murislerinin içinde bulunduğu araç sürücüsü ...'ın ise 6/8 oranında kusurlu olduğunun anlaşıldığı, davalılar ... ve ...
...'ın 2918 sayılı Yasanın 85. maddesi gereğince araç işleteni sıfatıyla sorumlu oldukları, davacıların davalılar ... ve ...'nın sorumlu oldukları araç için sürücüsünün kusuru nispetinde maddi ve manevi tazminat talepleri açısından bu iki davalıyı ibra ettikleri, ... için bilirkişi raporunda belirtilen 50.682,00 TL, ... yönünden belirtilen 10.457,00 TL ve ... için belirlenen 27.00 TL'nin ve manevi tazminat taleplerinin diğer davalılar yönünden ibra edilen kısım 2/8'inin düşülmesiyle bakiye (kusurlarına isabet eden) kısmı açısından ..., ..., ..., ... ve ...'nın sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın ... ve ... yönünden reddine, ... için 38.011,50 TL maddi, 3.000,00 TL manevi, ... için 7.842,75 TL maddi, 2.250,00 TL manevi, ... için 20,25 TL maddi, 375,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ..., ..., ..., ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar ..., ..., ..., ... ve ... temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 6762 sayılı ...'nın 767'inci maddesi uyarınca davacıların murisi ile mümeyyiz davalılar ve bir kısım davalıların murisi arasında taşıma ilişkisi bulunmasına, yolcunun ölümü halinde zamanaşımı süresinin 10 yıl olmasına, davacılardan ... karar başlığında gösterilmemiş olmasının mahallinde her zaman düzeltilebilir maddi hata niteliğinde bulunmasına göre, mümeyyiz davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Ancak karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Kanunu uyarınca davanın kabul edilen kısmı üzerinden binde 59,4 oranında nispi harca hükmedilmesi gerekirken hesaplama şekli Yargıtay'ca denetlenemeyen bir şekilde harca hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de, anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle mümeyyiz davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle mahkeme kararının, hüküm fıkrasının 2'inci paragrafında yer alan "4.247,00 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 960,10 TL harcın mahsubu ile kalan 3.286,90 TL" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "3.059,07 TL karar ve ilam harcından peşin harç ve ıslah harcı suretiyle alınan 946,90 TL harcın düşülmesi ile bakiye 2.112,17 TL'' ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.