MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/04/2011 tarih ve 2010/189-2011/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 25.ve 35. sınıf için “... + Şekil” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun 556 sayılı KHK’nin 7/I (a) (c) ve (d) maddeleri kapsamında olduğu gerekçesiyle TPE YİDK kararıyla nihai olarak reddedildiğini, red kararının doğru olmadığını, benzer markaların davalı tarafından kabul edildiğini, markanın tesciline engel bir durumun bulunmadığını, müvekkilinin markayı 2005 yılından bu yana aktif olarak kullandığını, markanın kullanımla ayırt edicilik kazandığını ileri sürerek, TPE YİDK’nun 15.04.2010 tarih ve 2010-M-1576 sayılı kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının tescil başvurusunda bulunduğu ibarenin ayırt edici özelliği bulunmadığını, bu ibarenin tescili istenilen emtia yönünden tasviri nitelikte olduğunu, bu ibarenin, tescili istenilen emtianın üzerinde kullanılması durumunda, ortalama tüketicilerin bu ibareyi, emtianın öne çıkan bir özelliği gibi algılamasının mümkün olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu marka başvurusunda bulunan 25. sınıftaki "Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler,çoraplar. Ayak giysileri. Baş giysileri " emtiası ile 35. sınıfta yer alan "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" için YİDK kararının yerinde görüldüğü, ancak, marka başvurusunun 35. sınıfta yer alan "reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler (Ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dahil). Büro hizmetleri. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık hizmetleri (Muhasebecilik hizmetleri dahil). İthalat ihracat acente hizmetleri. Ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri. Açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri" yönünden soyut ve somut ayırt ediciliğinin bulunduğu, bu hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nin 7. maddesinde öngörülen mutlak ret sebeplerinin hiçbirinin bulunmadığı, dolayısıyla bu hizmetler yönünden tescil engeli bulunmadığı, davacı tarafından sunulan belgelerin hiçbirinin, kullanım neticesinde ayırt edici nitelik kazanılması durumunu ispatlayacak nitelikte olmadığı, ayrıca markanın tescili isteminde bulunulmuş ise de, tescil işleminin idari bir prosedüre tabi olduğu ve henüz tescil koşulları oluşmadığından bu istemin yerinde görülmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK’nun 15.04.2010 tarih ve 2010-M-1576 sayılı kararının davaya konu marka başvurusunda yer alan 25. sınıfın tümü ile 35. sınıfta yer alan “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, kataloglar ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)” dışında kalan hizmetler yönünden kısmen iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.