MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.02.2012 tarih ve 2010/840-2012/58 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğunu araç ile meydana gelen kazada yaralandığını, kazada diğer araç sürücüsü ...'in %70, müvekkilinin içinde bulunduğu aracın ise %30 oranında kusurlu olduğu, kazanın meydana gelmesinden dolayı müvekkilinin manevi yönden büyük sıkıntı yaşadığını ileri sürerek 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 22.09.2010 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı taraf vekilleri, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kazanın meydana gelmesinde geçiş önceliği kuralığını ihlal eden davalı sürücü ...'ın %75 oranında kusurlu olduğu, ...'in ise meskun mahal gece görüş ve araç trafiğinin oluşturduğu şartların aksine aracı sevk etmesi sebebiyle %25 oranında kusurlu bulunduğu, davacının yaralanması nedeniyle manevi yönden zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı ... ve ... vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... ve ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 694,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... ve ...'den alınmasına, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.