MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.03.2012 tarih ve 2011/149-2012/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 33. sınıftaki mallarda kullanılmak üzere ....03.2010 tarihinde 2010/16503 sayı ile “BİNBOA LEMONADE” ibareli bir markanın tescili için davalı ...’ye başvuruda bulunduğunu, davalı yanca marka örneği üzerinde yer alan “LEMONADE” ibaresinin alkolsüz içecek olan “Limonata” anlamına geldiği, bu ibarenin alkollü içecekler için kullanılması halinde yanıltıcı olacağı gerekçesi ile başvurunun reddedildiğini, bu karara karşı yapmış oldukları itirazın da ... tarafından da markanın ilk ve tek algısının “binboğa markalı limonata” şeklinde algılanacağı, marka üzerinde alkollü içki olduğunu belirten başkaca bir unsur bulunmadığı, limonata tüketicilerinin genellikle çocuklar olduğu, çocukların bu ürünü yanılarak almasının mümkün olduğu gerekçesi ile nihai olarak reddedildiğini, oysa, bu kararın ...’nin kendi uygulamaları ve OHİM uygulamaları ile çeliştiğini, müvekkilinin BİNBOĞA markasının tanınmış marka olduğunu, müvekkilinin bu markasının alkollü içecekler için kullanıldığının herkesçe malum olduğunu, bu markanın da müvekkilinin seri markası olduğunu, bu durumda markanın kullanacağı malın limonata olarak algılanmasının mümkün olmadığını, tüketicinin markanın kullanılacağı mal yönünden yanılmasının mümkün, olmadığını ileri sürerek Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2011-M-2473 sayılı kararının iptali 2010/16503 sayılı başvurunun tescil işlemlerinin devamı ile markanın tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, davanın yerinde olmadığını, ... kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 7/1-f maddesine aykırı olmadığı gerekçesiyle ... ...'nın 27/06/2011 tarih ve 2011-M-2473 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.