MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.10.2011 tarih ve 2011/341-2011/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Adana Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 1996/565 esas sayılı dosyası sonucunda 3093 Sayılı Kanun gereğince TRT fonu 406.694,66 TL'yi davalıdan tahsil ettiklerini, ancak bilirkişi tarafından tespit olunan miktarla, icra dairesi vasıtasıyla tahsil olunan miktar farkı ile bilirkişilerce tespiti yapılmayan 1996 Ağustos-Aralık dönemine ait elektrik payı alacaklarının da olduğunu, 1996 yılı bilançosuna göre tahsil edilen miktarlar düşüldükten sonra alacaklarının 159.628,15 TL olarak hesaplandığını ileri sürerek, 83.757,33 TL alacaklarına 14.10.1998 tarihinden, tahsil tarihine kadar, 159.628,15 TL alacaklarına 01.02.1997 tarihinden, tahsil tarihine kadar reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, TRT fonu alacağının anayasaya aykırı olduğunu, taraflarca imzalanan protokolde gecikme durumunda yasal faiz talep edilebileceğinin belirtildiğini, hesaplamanın nihai tüketiciye satılan net aktif enerji geliri üzerinden yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, sadece yargılama giderleri yönünden bozma kararı verilmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine de temyiz harcının eksik yatırılması nedeniyle ikmali için verilen 1 haftalık kesin sürede tamamlanmadığından dolayı temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Temyiz isteminin reddi kararını davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 100,35 TL temyiz ilam harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy