MAHKEMESİ: ... 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.06.2011 tarih ve 2007/193-2011/72 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı vekili, ... markasının 15.10.1979 tarihinde 65652 no ile tescil ettirildiğini, müvekkilinin ... ibaresini hem ürettiği ürünlerde marka olarak kullanmakta, hem de çeşitli yerlerde açtığı mağazalarda işletme adı olarak kullandığını, davalı şirketin kalıpçılık ve hırdavat sektöründe faaliyet gösterdiği halde ... +Şekil markasını 2000 23724 sayı ile 20 ve 35. sınıflarda kendi adına tescil ettirdiğini, ancak bu markayı bu sınıflarda kullanmadığını, davalı firma markasını 20. ve 35. sınıflarda kullandığını gösterir herhangi bir delil sunamadığını, davalı adına tescilli bulunan markanın esasen müvekkiline ait olduğunu, davalı adına tescilin müvekkili markasına iltibas ve tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, davalı adına 2000 23724 sayılı ile 20. ve 35. sınıflarda tescilli bulunan ... markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davacının markayı ilk kez kendilerinin ihdas ve istimal ettiği yolundaki iddiasının gerçeği yansıtmadığını, ... markasının farklı sektörlerde farklı firmalar tarafından bir çok defa tescil edildiğini, müvekkili firmanın 20. sınıfta perde rayları ve kopçaları, kornişler, perde kancaları gibi emtiaları üretip sattığını, bu nedenle bu sınıfta markayı kullanmama iddiasının yersiz olduğunu, müvekkili firmanın 35. Sınıftaki marka tescilinin işinin gereği olduğunu, bu sınıfta marka hükümsüzlüğünün ileri sürülemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının markasını 04.12.2001 tarihinde tescil ettirdiği, davalı tarafın markasını sadece 20. sınıfla perde rayı ürünü yönüyle kullandığı, bunun dışında diğer emtia ve sınıflarda ciddi bir kullanımının bulunmadığı, davalı markasının tescile dayalı olarak korunmasının başlangıç tarihinden önce, davacı firmanın Aker kelimesine 20 ve 35. sınıftaki mal ve hizmetler bakımından ayırt edicilik kazandırdığına dair dava dosyasında bir bilgi veya belge bulunmadığından davacının Aker markası üzerinde 20 ve 35. sınıflardaki emtia bakımından gerçek hak sahibi olduğu yönündeki iddiasının yerinde olmadığı, davacı ve davalı markalarının tanınmış marka olmadığı, 556 sayılı KHK'nın 14. maddesi uyarınca açılan hükümsüzlük davalarında 5 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanmasının davanın mantığı gereği imkânsız olduğu, davanın açıldığı tarihten geriye doğru 5 yıllık sürede markanın KHK'da öngörülen şekilde kullanılmamasının hükümsüzlük sonucunu doğuracağı, bu itibarla davalının zamanaşımı savunmasının bu yönüyle yerinde olmadığı, ancak davacının 24.07.2007 tarihinde açtığı davadaki diğer iddiaları açısından, davalı markasının 04.12.2001 tarihinde tescil edildiği ve kötüniyetin de bulunmadığı göz önüne alındığında 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı adına kayıtlı bulunan ... markasının 35. sınıf emtia yönünden tamamen ve 20. sınıf emtia yönünden de perde rayları hariç olmak üzere kalan tüm emtia yönünden kullanılmama nedeniyle hükümsüzlüğüne ve bu emtialar yönünden sicilden terkinine karar verilmiştir.Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı tarafça, dava konusu markanın 35. sınıf "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi" hizmetlerine ilişkin olarak delil listesi ve ekinde müşteri portföyü, broşür ve bir kısım resim ve belgeler dosyaya ibraz edilmiştir. Sunulan belge içeriklerinden, davalının imalatçısı olduğu bir kısım ürünleri aynı zamanda iş yerine oluşturduğu teşhir bölümünde müşterilerinin elverişli bir şekilde görmeleri için perakende satış hizmetine de konu ettiği ve bu yolla ürün siparişlerini “muhtelif müşterilere pazarlama” başlıklı sevk irsaliyeleri ile de teslim ettiği, bu ürünleri tanıtan dokümanlarda ve kartvizitlerde satış hizmetinin bulunduğu anlaşıldığı halde mahkemece, dava konusu markanın 35. sınıf “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri” yönünden de kullanılmadığından bahisle 556 sayılı KHK’nun 14 ve 42. maddeleri uyarınca hükümsüz kılınmaları doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy