MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/11/2012 tarih ve 2010/412-2012/268 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09.09.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 27.07.2009 tarihinde “...” logosu altında çıkacak tüm albümlerle ilgili olarak tek dağıtıcının müvekkili şirket olduğuna dair bir sözleşme yapıldığını, ancak davalının sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmeyerek ürünleri teslim etmediğini, bu nedenle sözleşmenin 6. maddesi gereğince 15.000 TL'lik cezai şartın ödenmesi koşullarının oluştuğunu, ayrıca sözleşmeye aykırı olarak başka bir şirkete dağıtım yetkisi verilmesi sonucu müvekkilinin kar kaybına ve ticari itibarının zedelenmesine de neden olunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla sözleşme gereğince yükümlülüklerini yerine getirmeyerek müvekkilinin zarar görmesine neden olan davalıdan 15.000 TL cezai şartın, 1.000 TL kar kaybının ve 5.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin taraflar arasındaki sözleşmeyi 14.10.2009 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile haklı nedene dayanarak feshettiğini, bu nedenle davacı taleplerinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin taraflar arasında bağıtlanan sözleşmeyi haksız şekilde feshettiğine ilişkin davacı iddiasının kanıtlanamadığı, buna bağlı olarak feshedilen sözleşmeden dolayı cezai şart istenemeyeceği, davacının iddia edilen zararı ile davalının eylemi arasında illiyet bağı kurulamadığından kar kaybı isteminin de yerinde olmadığı, davalı şirketin haksız eylemi ile davacının kişilik haklarının zarar gördüğü iddiasının kanıtlanamamış olması nedeniyle manevi tazminat isteminin de reddi gerektiği sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy