MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
VEKİLİ : AV. ...
VEKİLİ : AV. ...
İHBAR OLUNAN : İLETİŞİM HİZM. A.Ş.
Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.03.2013 tarih ve 2011/99-2013/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesi nezdindeki hesabından internet yoluyla bilgisi ve onayı dışında toplam 22.250 TL'nin başka hesaplara havale edilerek çekildiğini, bankanın zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın 08.02.2011 olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, zararın davacının ihmal ve kusuru sonucu gerçekleştiğini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, internet bankacılığına ilişkin sözleşmede bankanın asli ediminin elektronik bankacılık işlemlerinin güvenle yapılabilmesini sağlamak olduğunun belirtildiği, bankanın müşterilerinin kişisel ihmal ve bilinçsizliklerini hesaba katarak sistemin güvenliğini tam sağlaması bunu sağlayamıyorsa bu uygulamaya izin vermemesi gerektiği, bankanın sadece bazı şifre ve parolalar ile sisteme giriş vermesinin bu yükümlülüğün yerine getirildiği sonucunu doğurmayacağı, bankanın kullanıcının kimliğini tam olarak belirlemesi ve hesap sahibine ait kimlik taşıyorsa sisteme girişe izin vermesi gerektiği, bankanın söz konusu belirlemeye yönelik sistemi tam olarak oluşturmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 22.250 TL'nin 10.02.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.319,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
1.519,90 H
380,00 PH
1.319,90 BK 29/01/2014 -
Full & Egal Universal Law Academy