MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/04/2013 tarih ve 2012/249-2013/78 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili adına tescilli "..." ve "..." ibareli markalar varken davalı şirketin de 2010/52170 sayı ile "...+Şekil" ibareli marka için tescil başvurusu yaptığını, müvekkili markaları ile başvuru konusu markanın ayırt edilemeyecek derecede birbirlerine benzediklerini, iltibas tehlikesinin oluştuğunu, davalının kötüniyetle tescil başvurusu yaptığını, müvekkili markasının tanınmışlığından yararlanmayı amaçladığını, tescil halinde tüketicilerde müvekkilinin seri markası intibaının uyanacağını, yaptıkları itirazın ...'nin Markalar Dairesi Başkanlığı'nca kabul edilmemesi üzerine Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunca da itirazın reddine karar verildiğini ileri sürerek...'nun 2012-M-3435 sayılı kararının iptalini, 2010/52170 sayılı davalı markasının tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, markaların iltibasa sebep olacak derecede benzerliğinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı ... Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili, davacının dayanak gösterdiği markaların bir kısmının tescil başvurusunun reddedildiğini, bu itibarla dayanak marka olarak sadece "... ..." ve "...m" ibareli markaların kaldığını, anılan markaların da müvekkilinin başvurusuna konu olan marka ile benzemediğini, tek ortak ibare olan "Benim" ibaresinin ayırdediciliğinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "...", "...." ve "..." ibareli markalarıyla, davalı şirket başvurusuna konu ".. ...+..." ibareli marka arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.