MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/05/2013 tarih ve 2012/104-2013/249 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı tarafça başvurusu yapılan “ ...” başlıklı tasarıma konu ürünün yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin bulunmadığını ileri sürerek, davalı adına kayıtlı 2009/05990 numaralı tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu tasarımın, 2003/04063 ve 2004/04025 tescil numaralı tasarımlar ile ... şirketinin 1993 tarihli kataloğunun 42. sayfasındaki ..., ... ve ... kod numaralı çekçeklerine küçük farklılıklar dışında benzer olduğundan 554 sayılı KHK'nin 5, 6, 7. maddeleri uyarınca dava konusu tasarımın başvuru tarihi itibariyle yenilik ve ayırt edicilik kriterini taşımadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı adına TPE nezdinde tescilli 2009/05990 numaralı Endüstriyel Tasarım Tescil Belgesi'nin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.