Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.12.2011 tarih ve 2011/222-2011/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, K..D..konserini izlediği esnada çekilen videolardaki görüntülerinin davalı şirketçe reklam ve ticari amaçla internet sitesinde izinsiz kullanıldığını, reklamdaki fotoğrafta ana unsurun konser kalabalığı değil kendi görüntüsünün olduğunu, hukuk fakültesi son sınıf öğrencisi olarak resminin herkese açık, kontrolü zor bir iletişim aracı olan internette ticari amaçla ve izinsiz kullanılmasının kişiliğine yönelik ağır ve önemli bir zarar doğuran saldırı teşkil ettiğini, ailesinden tepki gördüğünü ileri sürerek resminin davalı tarafından kullanılmamasını, tüm görüntülerinin kaldırılmasını, şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının konser esnasında çekilmiş resimlerinin eser niteliğinde bulunmadığından Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin görevsiz olduğunu, FSEK 86'ıncı maddesi uyarınca genel toplantıları gösteren resimler için muvafakat alınmasının şart olmadığını, müvekkilinin özellikle davacının resmini kullanmak gibi bir kastının bulunmadığını, amacın sadece bir konserin görüntülenmesi olduğunu, videonun en başta duraklatıldığında davacının görüntüsünün yer aldığı izlenimi oluşmaktaysa da videonun hareketlenmesi ile dakikalar süren videonun başka hiç bir yerinde davacıya rastlanılmadığını, konser sunucusunun videonun internette yayınlanacağını ihtar etmesine karşılık davacının en ön sırada konseri izlemeye devam ederek görüntülerinin çekilmesine muvafakat verdiğini, maddi/manevi tazminat için bir zararın doğmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, internet sitesinde davacının yakın plandan fotoğrafının yer aldığı, video kaydında da görüntülerinin olduğu, 5846 sayılı Yasanın 86'ıncı maddesi gereğince kişilerin kendisine ait resim ve fotoğraflar üzerinde kişilik hakkının bulunduğu, bunların muvaffakati olmaksızın teşhir ve umuma arzedilemeyeceği, görev itirazında haklılık bulunmadığı, davalının eyleminin Borçlar Hukuku anlamında da bir haksız fiil niteliğinde olduğu, hukuk fakültesi öğrencisi olan davacının yaşı, haksız fiilin işleniş biçimi, haksız fiilin tüm Türkiye çapında etki göstermesi, internet yayınının kapsadığı coğrafi alan ile taraflardan davacının üniversite öğrencisi, davalının ise Türkiye'nin mobil iletişim şirketlerinden birisi oluşunun gözetilerek manevi tazminatın tayin edildiği gerekçesiyle BK. 49 maddesi gereğince 10.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile davalıdan tahsiline, maddi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, resmin ticari amaçla kullanılmasından kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece Borçlar Kanununun 49'uncu maddesi uyarınca 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hakimin özel halleri gözönüne alarak manevi zarar adı ile hak sahibine vereceği para tutarı da adalete uygun olmalıdır. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Somut olayın özellikleri gözetildiğinde davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece daha makul bir manevi tazminata hükmedilmek gerekirken yazılı miktarda tazminata karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy