Taraflar arasında görülen davada verilen 07.05.2013 tarih ve 2012/213-2013/285 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, plakalı çekici ile plakalı yarı römorkun ruhsat sahibi olan müvekkili ...'nin nakliyecilik yaptığını, diğer müvekkili ...'ün nakliye araçlarına sermaye koyup gelire ortak olduğunu, müvekkilleri arasında adi ortaklık bulunduğunu, ...'ün tarihinde 4. sınıf araçlar için cihazı almak amacıyla davalı bankaya başvurduğunu, sözleşme ve başvuru formunda bu hususun açıkça göründüğünü, ancak davalının müvekkiline 1. sınıf araçlar için cihaz verdiğini, cihazı aracına takan müvekkilinin bir çok defa gişelerinden geçtiğini, ancak sınıf farkı nedeniyle haklarında idari para cezalarının tahakkuk ettirildiğini, cezaların ödendiğini, davalının kusurlu hareketi nedeniyle zararın doğduğunu ileri sürerek şimdilik 2.080,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı ...'nin husumet ehliyetinin bulunmadığını, anılan cihazın lakalı araca verildiğini, ancak cezaların plakalı araca kesildiğini, başvuru esnasında yarı römorkun plakasının bildirilmediğini, cezaların da sınıf farkından değil yarı römork için cihaz alınmamasından kaynaklandığını, davacının bizzat kendi kusuru ile hatalı geçişlerine devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına görearı römork aracın sana hesabı olmadığı için köprü ve otoyol istasyonları sisteminden fotoğrafları çekilmek suretiyle geçiş ihlalleri yaptığının belirlendiği, davacı ... tarafındanlakalı yarı römork ile ilgili olarak hesabı açılması yönünde başvuruda bulunulmadığı, bu nedenle sistemine bu plakanın kaydının yapılamadığı, davalı yan tarafından 4. sınıf araçlar için cihazı verilmediğinden, davacı adına olan hesabın 1.sınıf araçlar için açıldığını, ancak geçiş sırasında alınan ücret tutarının sistem tarafından otomatik olarak 4. sınıf araç ücreti olarak düzeltildiğini, cezanın plakalı römork için verildiği, plakalı araç için davacı ... tarafından imzalandığı, cezanınsa davacı ... adına kesildiği, davacılardan ...’nin davacı banka ile imzaladığı bir sözleşme olmadığı, .../...
-2-
bu sebeple sözleşme ilişkisine dayalı tazminat isteyemeyeceği, davacı ...'ün de kendisinin ödemediği cezayı geri isteme hakkı bulunmadığı, aksi düşünülse dahi, 01.07.2010 tarihinden itibaren kamyon, tır ve dorselere aboneliği verilmeye başlandığı, tır ve dorselerin ayrı araç işlemi gördüğü içi oneliği yapılması gerektiği, davacının tiketi kartı sözleşmesini imzalarken sadece çekicisine ait plakayı bildirdiği gerekçesiyle davacı ...'nin açtığı davanın taraf ehliyeti yokluğu nedeniyle, davacı ...'ün açtığı davanın esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy