MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.02.2013 tarih ve 2011/188-2013/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "." ibaresini asıl veya tek unsur olarak barındıran çok sayıda markanın sahibi olduğunu, davalı gerçek şahsın, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “...+şekil” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere yaptıkları başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazın nihai olarak reddedildiğini, oysa markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, başvurunun emtia listesindeki mallar farklı dahi olsa, müvekkiline ait tanınmış markanın 556 sayılı KHK’nın 7/1-ı ve 8/4 hükümleri uyarınca korunması gerektiğini, davalının marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek ... kararının iptaline, başvurunun tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, müvekkilinin başvurusunun 43. hizmet sınıfı için olduğunu, bu sınıfta davacının herhangi bir faaliyeti bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinden de söz edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında kısmen işitsel benzerlik bulunduğu ancak görsel, kavramsal ve genel izlenim itibariyle farklı oldukları, kapsadıkları mal ve hizmetlerinde tamamen farklı olduğu bu nedenle 556 sayılı KHK'nın 8/1-b anlamında iltibas tehlikesinden bahsedilmeyeceği, davacının ... ibareli markasının ev tekstili ve perde emtiası yönünden tanınmış olduğu, davalı başvurusu kapsamında yer alan 43. sınıftaki hizmetlerin davacı markasının tanınmış olduğu emtia sınıfından farklı olduğu, taraf markalarının ilişkilendirilmesi ve bunun sonucunda, davalının, davacı markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlaması, şöhretini sömürmesi; itibarına zarar vermesi ya da onun ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurması bir başka deyişle sulandırması ihtimali bulunmadığı, başvurunun kötü niyetle yapıldığına dair hiç bir somut delil olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy