MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
VEKİLİ: AV. ...
VEKİLİ: AV. ...
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 18. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.04.2013 tarih ve 2011/266-2013/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin lojistik taşıma depolama ve dağıtım işlerini yaptığını, davalıya verdiği hizmetlerin karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini, bunun üzerine icra takibi yaptıklarını, itiraz üzerine takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptali ile takibin devamına ve davalının %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalının kayıtlarında davacıya ödenmesi gereken herhangi bir borç görünmediğini, iddianın yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davalının açıklamalı davetiye tebliğine rağmen ticari defterlerini ibraz etmediği, HMK'nın 222/2 gereğince ticari defterlerin delil olarak kabul edilebilmesi için kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onaylarının yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olmasının zorunlu bulunduğu, buna göre yaptırılan bilirkişi incelemesinde davacının ticari defterlerinin yasaya uygun olarak tutulduğu, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının Üsküdar 6. İcra Müdürlüğü 2010/10484 esas nolu takip dosyasında asıl alacak 4.700 EURO'ya yönelik itirazın iptali ile takibin devamına, takip tarihinden itibaren merkez bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı avans faizinin uygulanmasına, takip tarihinden öncesine ilişkin faize yönelik istemin reddine, asıl alacak olan 4.700 EURO'nun TL karşılığının %20'si olan 1.847,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı takip talebinde yıllık %16 faiz talebinde bulunmuş, mahkemece 4700 EURO alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir. 3095
.../...
-2-
sayılı Kanun'un 4/a maddesi “Sözleşmede daha yüksek akdi veya gecikme faizi kararlaştırılmadığı hallerde, yabancı para borcununfaizinde Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanır.” hükmünü amirdir. Buna göre davacının talebiyle bağlı kalınarak yıllık %16'yı aşmayacak şekilde belirtilen Yasa maddesi uyarınca faizin tahsiline hükmedilmek gerekirken yazılı şekilde faize hükmedilmesi bozmayı gerektirse de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle, hüküm 1. bendinde yer alan “takip tarihinden itibaren merkez bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı avans faizinin uygulanmasına,” cümlesinin kaldırılarak yerine “takip tarihinden itibaren yıllık %16 oranını aşmayacak şekilde devlet bankalarının Merkez Bankası'na bildirdiği, euroya uygulanan bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faizin uygulanmasına” cümlesinin yazılmasına ve kararın bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
18/03/2014 -