MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/12/2012
NUMARASI : 2011/161-2012/279
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2012 tarih ve 2011/161-2012/279 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin eğitim danışmanlığı ve rehberliği üzerine hizmet veren bir firma olduğunu ve iştigal konusu kapsamında sınav adaylarına tercihlerinde yardımcı olmak üzere geliştirdiği yazılımının bulunduğunu, müvekkilinin söz konusu yazılımına "TERCİH ROBOTU" ismini verdiğini ve bu ibareyi kendi adına marka olarak tescil ettirdiğini, bu ibare ile özellikle internet ortamında adresi üzerinden öğrencilere ve sınav adaylarına tercihleri konusunda rehberlik hizmeti verildiğini, davalının kendisine ait isimli internet adresi içeriğinde, tercih robotu ibaresinin birebir aynısının "tercih robotu" ismi ile sınav adaylarına karşı tercih rehberliği/hizmeti için kullanıldığının tespit edildiğini, bu durumun müvekkili haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ile önlenmesini, fazlaya dair haklarını saklı tutarak, 3.000 TL maddi ve 10.000 TL. manevi olmak üzere toplam 13.000 TL tazminatın, dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, "Tercih Robotu" markasının davacıya ait olduğunun öğrenilmesi üzerine kullanımın derhal durdurulduğunu ve dava tarihi itibariyle müvekkilinin anılan markayı kullanımının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının tescilli “Tercih Robotu” ibareli markasının davalının adlı web sitesinde tercih listem linki altında üniversitelerin bölümleri ile ilgili detaylı bilgilerin bulunduğu bölümde "tercih robotu" ibaresini markasal olarak kullandığı, davalının bu fiili 556 sayılı KHK 61/a-c ve 9. maddesi gereğince davacının markasına tecavüz fiilini oluşturduğu gibi, aynı fiilin TTK 57/5 maddesinde ifadesini bulan haksız rekabet fiilini de gerçekleştirdiği, bilirkişi raporuyla KHK 66/c maddesi gereğince davalı yanın markaya tecavüzü sebebiyle, markayı bir lisans anlaşması ile hukuka uygun şekilde kullanmış olması halinde ödemesi gereken lisans bedelinin kesin olarak belirlenememesi nedeniyle de, haksız fiilin niteliği, yoğunluğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları gibi dosyadaki belge ve bilgiler nazara alındığında ve BK 42 ve 43. maddeleri de değerlendirildiğinde, takdiren 3.000 TL maddi ve aynı sebeplerle 3.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı adına tescilli “Tercih Robotu” ibareli markayı davalının sitesinde kullanmak suretiyle markaya tecavüzde ve haksız rekabette bulunduğunun tespiti ile men ve ref'ine, 3.000 TL maddi ve 3.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle davacıdan alınıp davalıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, davacının “Tercih Robotu” ibareli markasının davalının "" adlı web sitesinde kullanılması nedeniyle, davacının markasına davalının tecavüzünün ve haksız rekabette bulunduğunun tespiti ile men ve ref'i ile KHK 66/c maddesi gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulü ile yukarıda anılan gerekçe ile BK 42 ve 43 gereğince takdir edilen maddi ve manevi tazminat tutarlarının ödenmesine karar verilmiştir.
818 sayılı BK'nun 42 zararın miktarının ispat edilememesi halinde uygulanması gerekir. Oysa somut uyuşmazlıkta bilirkişi kurulu, davalının eyleminin KHK'nın 9/2-e maddesi gereğince marka ihlali olduğu ve 66/1-c kapsamında talep edilebilecek tazminatın 2.000 TL olabileceğini belirlemiştir. Bilirkişi kurulunca yapılan bu belirleme karşısında, mahkemece, anılan gerekçe ile, bu raporda belirlenen bedelin üzerinde takdiren bir maddi tazminat belirlenmesi doğru bulunmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
2- Öte yandan, davalının eylemi, davacının bilgisayar yazılımını kullanmak olmayıp, sadece internet sitesinde “tercih robotu” ibaresini kullanmaktan ibarettir. Bu itibarla davalının bu kullanımı ile davadan önce kullanımına son vermesi hususları ile hakkaniyet ilkesi göz önünde bulundurularak, daha makul oranda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, taraflar arasındaki menfaat dengesine uygun düşmeyen miktarda manevi tazminat takdiri de doğru görülmemiş kararın bu nedenle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.
3- Ayrıca, kabule göre, reddedilen manevi tazminat yönünden davalı vekili yerine davacı vekiline vekalet ücreti takdir edilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de kabule göre davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy