MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.12.2010 gün ve 2009/187-2010/299 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.03.2013 gün ve 2011/6619-2013/6062 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davacının “POWERGOL” ibareli marka başvurusuna davalı şirketin “POWER” unsurlu markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazının Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından, markaların benzer olmadığı gerekçesiyle reddedildiğini, ancak davalı tarafından bu red kararına karşı TPE YİDK nezdinde yapılan itirazın kısmen kabul edilerek, davacı marka başvurusunun kısmen reddedildiğini, “POWER” ibaresinin davalı şirketin tekeline bırakılamayacağını, davacının “POWERGOL” ibareli markasının redde mesnet gösterilen markalardan farklı olduğunu, “POWERGOL” ibaresinin davacı şirket tarafından oluşturulan özgün bir marka olduğunu, markaların bir bütün olarak bıraktıkları izlenim esas alındığında markalar arasında iltibasa yol açacak derecede benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, TPE YİDK’in ilgili kararının iptalini, davacının “POWERGOL” ibareli marka başvurusunun talep edilen tüm hizmetler için marka olarak tescilini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.
Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacının marka başvurusu ile davalının itiraza mesnet gösterdiği markalarının ortalama tüketiciler nezdinde iltibas yaratacak derecede benzer oldukları, davacının marka başvurusundan çıkarılan hizmetlerin davalının markaları kapsamındaki hizmetler ile aynı/benzer olduğu, bu yüzden TPE YİDK’in “POWERGOL” markası hakkında verdiği kısmi red kararının iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy