MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/.../2010 tarih ve 2009/514-2010/522 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirkete taşıma hizmeti verdiğini, buna ilişkin olarak kesilen faturaların usulüne uygun olarak davalı tarafa tebliğ edilmesine rağmen fatura bedellerinin ödenmediğini, alacaklarının bir kısmı için davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, 300.917,48 TL alacağın ticari faizi ve %40 icra inkâr tazminatı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, .../02/2010 tarihli oturumda davanın alacak davası olduğunu bildirmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin davacı şirkete borcu bulunmadığını, bilakis davacıdan alacaklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının defter kayıtlarına göre davacı şirkete 214.148,49 TL borcu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 214.148,49 TL’nın ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ve fazlaya ilişkin talepleri ile icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmiş; ek karar ile davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, taşıma ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davalı tarafın defter kayıtlarına göre davacı şirkete 214.148,49-TL borcu bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Usulüne uygun tutulmayan ticari defterlerin ancak sahibi aleyhine delil teşkil edecek olmasına, somut olayda davacı defterlerine göre davalının borçlu bulunmamasına, davalı defterlerine göre ise davalının davacıya borçlu olmasına, bu nedenle her iki tarafın ticari defterlerinin usulüne uygun tutulmamış olması nedeniyle kendi aleyhlerine delil teşkil edecek olmasına, dolayısıyla alacağın varlığına ve miktarına ilişkin ispat yükünün davacıya ait bulunmasına göre, mahkemece davalı defter kayıtlarının davalı aleyhine delil teşkil edeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Davacı vekilinin davalı şirket aleyhine faturalara dayalı olarak başlatmış olduğu icra takibinde, davacı vekili faturalar toplamının 300.758,50-TL olduğunu ve 164.480,00-TL’nin ödenmiş olduğunu belirttiğine göre, bu husus dahi nazara alınmaksızın davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması da doğru görülmemiş, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.