MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.11.2012 tarih ve 2012/90-2012/331 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında davalı tarafından müvekkili adına çek karnesi hazırlanıp üçüncü kişiye verildiğini, bu çeklerden yapılan takipler sonucu haberdar olduğunu, davalının kusurlu ve haksız eylemi nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek 5.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı tarafın müvekkili bankanın müşterisi olduğunu, davacıya birçok bankacılık hizmeti verildiğini ayrıca bu hizmetlerin yanında davacının yazılı talimatı doğrultusunda ve imzası alınarak kardeşi dava dışı...'ya 05/10/2009 tarihinde çek karnesi de teslim edildiğini, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davasının dayanağını oluşturan çek talep formu ve çek karnesinin kendisi tarafından talep edilmeden bankaya verildiği iddiasının imza yönüyle doğru olduğu, ancak çeklerin fiili kullanımı ve işlemlerin uygulanması bakımından doğru olmadığı, sırf çek karnesi talep formundaki imzanın davacıya ait olmamasının, davacının daha sonra bu çeklere onay vermesi ve fiilen kabul etmesi olgusu karşısında hukuken davacıya bir hak kazandıramayacağı, davacının TMK'nın 2. maddesindeki iyi niyet ve dürüstlük kuralına uygun hareket etmediği, dürüstlük kuralına aykırı davranan kişinin talebinin hukuken himaye görmesinin mümkün bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.