MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/03/2013 tarih ve 2012/116-2013/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, matematik öğretmeni olan müvekkilinin ... Hoca ismiyle oluşturduğu internet sitesinde dersler yayınladığını ve günlük ortalama 40.000 takipçisi olup popularitesinin yüksek olduğunu, bu ismi soyadından ve mesleğinden esinlenerek oluşturduğunu, dava dışı ... Eğitim Tic. A.Ş.'nin aynı ibareyi marka olarak tescil ettirdikten sonra davalıya devrettiğini, anılan ibare üzerinde öncelik hakkı bulunduğunu, davalıya ait markanın müvekkilinin markası ile iltibas oluşturduğunu, marka tescilinin kötü niyetli olduğunu, ileri sürerek davalı markasının hükümsüzlüğüne, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespitini, önlenmesini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, marka üzerindeki öncelik hakkının müvekkiline devir yapan şirkete ait olduğunu, anılan şirketin bu ibareyi 1995 yılından beri kullandığını "... dersanesi" ibaresinin marka olarak 2002 yılında tescil edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kullanımında ve davalı markasında asıl unsurun "..." ibaresi olduğu, davalının "..." ibareli seri markalarının bulunduğu ve bunlardan ilkinin 2002 yılında tescil ediliği, davacının ise 2006 yılından itibaren "..." ibareli alan adını kullanmaya başladığı, bu nedenle anılan ibare üzerinde öncelik hakkının davalıya ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy