MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/11/2012 tarih ve 2012/599-2012/279 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili asıl ve birleşen davada müvekkilinin ithal ettiği mallarla ilgili ödemelerini bankalardan teklif istemek suretiyle TL karşılığı döviz satın alarak yaptığını, davacının davalı bankanın ... Şubesi’nden de muhtelif tarihlerde ve muhtelif miktarlarda döviz satın aldığını, davalının 1996-1997 yılları içerisinde müvekkiline satmış oldukları dövizler ile ilgili olarak teklif ettikleri döviz ıskontolarını ve dövizlerde uygulanması gereken pariteyi yanlış uyguladığını ve bu şekilde müvekkilinden 24.806,44 TL fazla para tahsil edildiğini, 28.01.2002 tarihi itibariyle 76.049,63 TL işlemiş ticari faiz alacaklarının bulunduğunu, ayrıca 1998 Ocak-Nisan dönemi ithalat işlemleri ile ilgili olarak davalının fazladan 4.049,93 TL tahsil ettiğini kabul ederek bu miktarı ödediğini, ancak buna ilişkin olarak işlemiş faiz tutarı 4.512,88 TL’nın ödenmediğini, yine döviz alımlarında bankanın komisyon ve masraf almayacağı kabul edildiği halde 36.260 USD'nin tahsil edildiğini ileri sürerek, 24.806,44 TL asıl alacak, 76.049,63 TL işlemiş faizin 28.01.2002 tarihinden itibaren ticari faiziyle, yine 4.512,88 TL işlemiş faizin 12.09.2001 tarihinden itibaren ticari faiziyle, ayrıca 36.260 USD'nin 04.02.2002 tarihinden itibaren 1 yıl vadeli mevduatlara uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle komisyon ücretine ilişkin talebini 38.633,59 USD’na yükseltmiştir..
Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, ihtarla iade talebinde bulunulmadan temerrüte düşülemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı bankanın harçtan muaf olduğu, asıl ve birleşen davada davalı yararına ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri gerektiği yönündeki bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, 24.776,92 TL asıl alacak, 76.049,63 TL işlemiş faizin davalıdan tahsiline, asıl alacağa dava tarihinden itibaren temerrüt faizi uygulanmasına, yine 3.911,06 TL işlemiş faiz alacağının ve birleşen dava da 2.943,09 TL’nın 04.02.2002 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, asıl ve birleşen davada davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 13/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy