Taraflar arasındaki davadan dolayı Beyoğlu (Kapatılan) Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/05/2011 gün ve 2009/91-2011/91 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Y.. Ş.. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin V... markasının sahibi olduğunu, davacının V... ibareli markası ile M... B... şeklinin T... nezdinde tescilli bulunduğunu, davalıların davacıya ait tescilli ve dünyaca ünlü tanınmış markaları haksız ve izinsiz olarak kozmetik ürünlerine ait ambalajlar üzerinde kullandığını, müvekkiline ait M....B... Ş... markalarında yer alan desenlerin 5848 sayılı yasa kapsamında eser niteliğinde olduğunu ileri sürerek, davalıların, davacı firmanın marka ve telif haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden fiillerinin tespiti, durdurulması ve men’i ile şimdilik marka hakkına tecavüzden dolayı 3.500 TL maddi tazminat, 4.000 TL itibar tazminatı ve 2000 TL manevi tazminatın, FSEK kapsamında telif hakkına aykırılık nedeniyle 1.500 TL maddi ve 1.500 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile, FSEK kapsamında talep ettiği maddi tazminat istemini 14.625 TL'ye çıkarmıştır.
Davalı Y.. Ş.., diğer davalı firmanın yetkilisi olduğunu, matbaacılık üzerine faaliyet gösterdiğini, ele geçen mallan iş yerine bir müşterinin bıraktığını, kendisinin sadece etiket bastığını, istenen tazminat bedelinin yüksek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların davacının hak sahibi olduğu marka ve eseri aynen taklit ederek davacının izni olmaksızın film, baskı kalıbı gibi gereçlerle çoğalttıkları, davalıların sadece taklit ürünlere ambalaj etiket basan bir matbaa olarak faaliyet gösterdiği ve somut olayda davacının gerçek zararının tespitinin mümkün olmadığı, davacının markaya tecavüz nedeniyle talep ettiği 3500 TL tazminatın somut olayın özelliklerine uygun olduğu, söz konusu taklit markalı ürünler piyasaya sürülmüş olsa idi, markayı kullanan tüketici nezdinde, davacı şirket markasının itibar kaybetmesine neden olacağı kaçınılmaz olduğundan davacının 500-TL itibar, 500-TL manevi tazminatına hak kazandığı, dava konusu medusa başının davacı tarafından yaratıldığı ve bunların eser sahibinin davacı olduğu, davacının şekil markası FSEK kapsamında korunduğundan, davacının FSEK kapsamında da maddi ve manevi tazminata hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı Y.. Ş.. temyiz etmiştir.
1- Dava, marka ve telif haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden fiillerinin tespiti, önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve kararı, davalı Y.. Ş.. adli yardım talepli olarak temyiz etmiştir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay'a yapılır. Aynı Yasa’nın 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanun’un yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla anılan davalının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dairemizdir.
Bu çerçevede davalı Y.. Ş..'ın adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 SK.'nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen acz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nm 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise. mümeyyiz davalı tarafça sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçelerin ekinde, taleplerini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmemiştir. Bu durum karşısında Dairemizce davalı Y.. Ş..’ın kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nun 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2- Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle Dairemizce adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece davalı Y.. Ş..'a, adli yardım taleplerinin reddedildiğinin bildirilmesi, mümeyyiz davalı tarafça itiraz edilmediği takdirde, 1086 sayılı HUMK.’nun 5236 sayılı Kanun ile değişik 432. maddesi yollaması ile 426/D maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevki giderinin ikmali için davalı Y.. Ş..'a HUMK.’nun anılan hükümleri uyarınca gerekli meşruhatı havi davetiyenin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi gerekmektedir.
Ancak davalı Y.. Ş.. tarafından Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği takdirde, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı yasanın 23. maddesi ile değişik HMK’nun 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Y.. Ş..'ın adli yardım talebinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkemece Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararının Y.. Ş..'a tebliği ve sonucuna göre üzere dosyanın mahalline iadesine, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy