Taraflar arasında görülen davadaverilen 22.01.2013 tarih ve 2011/163-2013/8 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ibareli tanınmış markaları olduğunu, davalının da aynı ibareyi tescil için başvurduğunu, yaptıkları itirazın reddedildiğini, oysa markaların benzer olduğunu, tanınmışlıklarından haksız yarar sağlanacağını ileri sürereararının iptalini, markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, markanın farklı sınıfta tescil için başvurulduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, markaların farklı sınıfta tescilli olduğu, davalının 1980 yılından itibaren ibaresini işletme adı olarak kullandığı, aralarında iltibas tehlikesi bulunmadığını gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy