Taraflar arasındaki davadan dolayı verilen 25.04.2013 gün ve 2010/242-2013/191 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'a eklenen Ek- madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2013 yılı için 1.820,00 TL’dir.
Davacı vekili, dava dilekçesi ile 8.281,99 TL tazminatın tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.088,97 TL maddi tazminatın mümeyyiz davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Kabul edilen dava değeri bakımından verilen karar, temyiz talebinde bulunan davalılar yönünden karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalının temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün mümeyyiz davalılar yönünden kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ve ... vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ve davalı ...'dan alınmasına, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy