MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.03.2013 tarih ve 2011/459-2013/163 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.10.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin "... +logo" ibareli tescilli markanın sahibi olduğunu, ... ibaresinin aynı zamanda müvekkili şirketin ticareti unvanı ve işletme adı olduğunu, davalının kötü niyetli olarak müvekkili şirketin marka başvurusunda reddedilen sınıflarda "... " ibaresinin tescili için başvuruda bulunduğunu, davalının "... " ibaresini yol üzerindeki billboardlarda " ... " yazdırıp kullandığını, bu şekilde kullanımın 556 sayılı KHK'nın 12. maddesi gereğince "dürüst kullanım" çerçevesinde değerlendirilemeyeceğini, aksine kullanımların haksız rekabet ve markaya tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının markaya tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitini, "... " markasını kullanmasının önlenmesini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalının kendi markasını kullanımı dışında bir kullanımının saptanamadığı, ... -... ibareli kullanımın ise, yön anlamında gösterici olarak tabelada yer aldığı, davacı markası ile karşılaştırıldığında iltibas ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, ayrıca ... kelimesinin kullanılmasının markasal olmayıp cins adı olarak kullanılmasının davacının tekelinde de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy