MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2013 tarih ve 2010/689-2013/135 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 11/09/2008 tarihinde “... İnşaat” markasının tescili için Türk Patent Enstitüsü'ne başvurduğunu, başvurusunun "...", "... Mobilya" ve "..." ibareli markalarla ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gerekçesiyle kısmen reddedildiğini, bu nedenle müvekkil şirketin kendisini tanıttığı tek hizmet sektörü olan inşaat faaliyet alanına ilişkin marka tescili yapılamadığını, müvekkilinin 1996 yılından bu yana inşaat sektöründe hizmet verdiğini ileri sürerek davalı adına tescilli “Ulusoylar” markasının inşaat hizmet grubunu kapsayan 37. sınıf yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirket adına tescilli "..." markasının 37. hizmet sınıfında sayılan hizmetlerin, davacı şirkete ait kuruluş kaydının yer aldığı 18.12.1996 tarih ve 4190 sayılı ticaret sicil gazetesinde amaç ve konu başlıklı bölümde başlıklar halinde sayılanlar ile benzer mahiyette ve bağlantılı oldukları gerekçesiyle 556 sayılı KHK'nın 8/5. maddesi uyarınca davanın kabulü ile davalı şirket adına 2005/45451 tescil no ile tescilli "..." markasının 37. hizmet sınıfında yer alan hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.