MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 31. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/04/2013 tarih ve 2013/46-2013/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... A.Ş. vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonradava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 10/12/1999 tarihinde 1100 TL’yi %82 faiz oranı ile, 22.11.1999 tarihinde 1.000 TL'yi %80 faiz oranı ile Yurtbank hesabına yatırdığını, bu bankanın söz konusu parayı ... ... ... Bank hesabına aktardığını, bu şekilde ... grubu şirketlerine usulsüz şekilde para aktarımı yapıldığını, Yurtbank yönetimine ... tarafından el konularak yönetiminin ...’ye devredildiğini, bu bankanın daha sonra davalı ... tarafından devralındığını ileri sürerek, 1.100 TL'nin 10.12.1999 tarihinden itibaren %82 faiziyle, 1.000 TL'nin 22.11.1999 tarihinden itibaren %80 faiziyle, daha yüksek olması halinde bankalarca en yüksek reeskont (avans) faiziyle, temerrüt faizinin daha yüksek olması halinde bu faizle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili ve fer'i müdahil ... vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkili bankanın sebepsiz zenginleştiği iddiasının yerinde olmadığını, zenginleşen şirketin ... şirketi olduğunu, ... bankasının Kıbrıs Kanunlarına göre kurulmuş tüzel kişiliği haiz bir şirket olduğunu, müvekkili bankadan ayrı bir tüzel kişiliği olduğu tartışmasız bulunan bu şirketin borçlarının kendisine ait olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece; iddia, savunmalar ve dosya kapsamına göre, davacının davalı bankadan 2.100 TL alacaklı olduğu, mevduatın kabul tarihi itibariyle taraflar arasındaki ilişki ticari olmadığından 3095 sayılı Yasa'nın 2 maddesi gereğince temerrüt faizi yürütülmesi gerektiği, davalının ... hesabı için kararlaştırılan faizden sorumlu olmadığı ve buna dayalı ... işlemiş ana para faiz alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü
ile 1.100,00 TL'nin 10/12/1999 tarihinden itibaren, 1.000,00 TL'nin 22/11/1999 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte toplam 2.100 TL'nin davalı ... Banktan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı ING vekili ve fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun BK'nın 41, 55 ve TTK'nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının ... bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı banka ve fer'i müdahil ...'nin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden ....’nin 22.12.1999 tarihinde ...’ye devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise ... A.Ş. ile devren birleştirildiği, yine ... ile ... A.Ş. (sonraki unvanı ...) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından ...’nin sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen fona devredilen ....’nin işlemi olduğu, somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... ve fer'i müdahil ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, ibaresinin konulması ile kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... A.Ş.'ne iadesine, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.