MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 37. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/04/2013 tarih ve 2012/119-2013/42 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin .... ... Şubesi'nde 11.10.1999 tarihinde 3.000 TL bedelli % 82 faiz oranlı bir hesap açıldığını ve hesap cüzdanı verildikten sona 22.12.1999 tarihinde bankaya ... tarafından el konulduğunu ancak bakiyenin kendisine ödenmediğini, davalı ...'nin topladığı bu gibi mevduatları ... dışındaki ... bankaya göndermeyip ... içinde tutarak grup şirketlerine dağıttığının ve suç işlendiğinin mahkeme kararı ile sabit olduğunu, davalı Yurtbank'ı devralanların külli halefiyet ilkesine göre borçtan sorumlu olduklarını ileri sürerek 3.100 TL bedelli mevduatın hesap açılış tarihi 11.10.1999 tarihinden başlamak üzere TL hesaplara uygulanan en yüksek mevduat faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı ve feri müdahil vekilleri davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ...'nin müşterilerinden topladığı mevduatı müşterileri kasıtlı olarak yanlış yönlendirerek ... ... Ltd.'ye para havale etmelerini sağladığı ve paranın kayden ... hesaba gittiğine dair işlemler yaparak esasında Türkiye içindeki grup şirketlerine yönlendirdikleri, bu durumun ... 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin kesinleşen kararı ile yargı tarafından tespit edildiği, bu sebeple ceza davasında mahkumiyetin kesinleşmesi ile hukuk davasının da artık uzamış zamanaşımına tabi olduğu ve bu itibarla davalının zamanaşımına dair iddiasına itibar edilmediği, diğer yandan davalı ...'nin yöneticileri ve personelinin haksız fiillerinden dolayı bankanın sorumlu olduğu, davacının bankaya el konulması nedeniyle mevduatının ve faizinin ödenmemesinden kaynaklanan zararını davalının ödemekle yükümlü olduğu, davalı bankayı alacakları ve borçları ile devralan bankanın da külli halefiyet ilkesine göre borçtan sorumlu olduğu gerekçesiyle 3.100 TL'nin 15/11/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 2/2. maddesi gereğince .... Merkez Bankası tarafından tespit edilmiş olan ve değişen oranlarda avans faizi işletilerek davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili ve fer'i müdahil vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, feri müdahil vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Ancak, 5411 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyurarınca Fon ve Fon'a devrolunan bankalar her türlü vergi, resim ve harçlar ile hükmolunan mali yükümlülüklerden muaf tutulmuştur. Davalı bankanın da Fon'a devrolunan ...,'yi satış suretiyle devralmış olması nedeniyle, bu alacak yönünden, harçtan muaf olmasına rağmen mahkemece harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş, hükmün bu yönden bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasın gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle feri müdahil vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının redddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın hüküm fıkrasının 2. maddesinin tamamının hükümden çıkartılarak yerine "Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacının peşin olarak yatırdığı 46,05 TL harcın istek halinde davacıya iadesine" ibaresinin eklenmesine, kararın düzeltilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...ye iadesine, fer'i müdahil ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.