Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ...'in marka başvurusu ile "" ibaresinin marka olarak tescili başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazın tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa "" ibaresinin tescili halinde müvekkiline ait " ibareli marka ile karışıklığa yol açacağını, ayrıca müvekkiline ait" markasının tanınmış olduğunu, markanın farklı sınıflarda tescili halinde bile müvekkiline ait markanın itibarından haksız olarak yararlanacağını ve markanın itibarını zedeleyeceğini ileri sürerek, 5 sayılı kararın iptaline, başvurunun marka olarak tescil edilmiş olması halinde 35.(07).sınıf yönünden hükümsüzlüğünün tespiti ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraf markalarının benzer olmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, müvekkili markası ile davacı markaları arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini, istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamı kapsamında yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulüne,sayılı kararının 35.07 alt grupta yer alan “Müşterilerin malları elverişli şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri” yönünden iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.