MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/04/2011 gün ve 2010/85-2011/78 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/05/2013 gün ve 2011/15663-2013/10979 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkil şirketin 16/06/2008 tarihinde, 2008/35710 başvuru numarası ile, “ETİ BENİM’O LOKMALIK ŞEKİL” işaretinin 30. sınıftaki yer alan bir kısım emtiada marka olarak tescili için yaptığı başvurunun ilanına davalı şirketin 191819 numaralı “BENİM”, 191525 numaralı “BENİM İÇİN”, 2006/51922 numaralı “BENİM+ŞEKİL” ve 2006/43777 numaralı “BENİM KAYMAKLI” markalarının benzerlikleri gerekçe gösterilerek, itiraz edildiğini, başvuru ile itiraza gerekçe markalardan 191525 numaralı “BENİM İÇİN” markası hariç, diğerleriyle benzer görülmesi nedeniyle, başvurunun reddine karar verildiğini, “BENİM İÇİN” markasının 29.07. sınıf/alt grup dışındaki kapsamı yönünden hükümsüz kılındığını, redde gerekçe gösterilen 2006/51922 sayılı “BENİM+ŞEKİL” markası hakkında verilen tescil işlemlerine devam kararına karşı dava açtıklarını, davalı yanın adına tescilli markaların sadece 29.07. sınıf/alt grupta kullandığını, kullanılmadığı mallar açısından markalar sicilinin fuzuli olarak işgal edildiğini, bu durumun rekabet ve dürüstlük kuralları ile bağdaşmadığını, belirtilen nedenlerle dayanaksız kalan TPE YİDK’nın 2010-M-438 sayılı kararının iptali gerektiğini, başvuru ile redde gerekçe markaların iltibasa neden olabilecek derecede benzer olmadığını, davacı şirketin unvan ve tanınmış markası olan ETİ ibaresinin başvurularında yer almasının karıştırılma ihtimalini bertaraf ettiğini, ileri sürerek 2010-M-438 kayılı YİDK Kararının iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı ... Enstitüsü vekili, alınan kararların ve yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı şirket vekili, hükümsüzlüğüne karar verildiği belirtilen davalı şirket markalarının idari işlemin tesis edildiği tarihte hüküm ifade ettiklerini, kesinleşmiş yargı kararı bulunmadığını, davacının Benim’O markaları üzerinde öncelikli üstün hakkının bulunmadığına dair yargı kararlarının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacı başvurunun ayırt edici unsuru olan “Benim’O” ibaresi ile redde dayanak markalardaki ayırt edici unsur olan “BENİM” ibaresinin anlamsal ve fonetik açılardan ortalama tüketicilerce benzer nitelendirilecek türden ayırt edici unsurlar olarak algılanmayacağını, redde dayanak markaların bırakacakları genel intiba ile davacı başvurusunun bırakacağı genel intıbanın benzer olarak nitelendirileceği, davacı başvurusu kapsamında yer alan 30. sınıftaki malların redde dayanak markaların kapsamlarında aynen yer aldığı anlaşıldığı, davacı markasına yapılan itirazın yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.05.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy