MAHKEMESİ: 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.06.2011 gün ve 2006/26-2011/95 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.05.2013 gün ve 2012/13186-2013/10858 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, baklava dilim şekilli TSE logosunun müvekkilinin kurum adına tescili bir markası olduğunu, yurtiçinde üretilmiş veya yurtdışından ithal edilmiş bir malın üzerinde TSE logosunun kullanılabilmesi için TSE belgelendirme talimatına uygun bir şekilde müracaat edilerek TSE belgesinin alınması gerektiğini, davalı şirketin 22.12.2005 tarih ve 103173 sayılı beyanname ile Çin'den ithal etmiş olduğu 3304 ve 4404 numaralı güç kaynakları üzerinde TSE logosunu kullandığını, davalı şirketin dava konusu ürünler için müvekkil TSE ile bir marka anlaşmasının bulunmadığını ileri sürerek 5.188 TL maddi, 15.354 TL manevi olmak üzere toplam 20.472 TL tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı yana marka kullanım bedelinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalı şirketin davacı kurumdan izin almaksızın Ambarlı Gümrük Müdürlüğü'nde el konulan ürünler üzerinde TSEK ve TSE markalarını haksız bir biçimde kullandığı gerekçesi ile 4.593 TL maddi tazminat ile takdiren 2.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa ödenmesine, bu miktarın üzerindeki maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmasına karar verilmiştir.
Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy