MAHKEMESİ: ... ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.03.2013 tarih ve 2009/82 - 2013/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 2003 yılından beri turizm otelcilik sektöründe faaliyet gösterdiğini, 2004 yılı Haziran ayında ...’da Hotel ... ..., 2005 yılında ...’da ... ... isimli otelleri hizmete açtığını, 2009 yılında ... ve ...’da ... isimli oteller zincirine devam ettiğini, müvekkilinin ... ibaresini 2004 yılından beri aralıksız kullanıp yaptığı yatırımlar ile turizm sektöründe haklı bir şöhrete kavuşturduğunu, ... ibaresi üzerinde 556 sayılı KHK’nın 8/3 maddesi uyarınca öncelik hakkına sahip olduğunu, davalının 2005/25136 sayılı ... ibareli markasını tescil ettirmeden önce müvekkilinin "..." ibaresini 43. sınıfta bulunan geçici konaklama hizmetleri için kullanmaya başlayıp sektörde ayırt edici hale getirdiğini, davalının anılan hizmetler bakımından kullanımı bulunmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2005 25136 sayılı markanın geçici konaklama hizmetleri için kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiş, ıslahla davalının tescilinin kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, davalının markasının 43. sınıftaki tüm hizmetler bakımından hükümsüzlüğünü talep etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu markanın müvekkili adına tescilli olup 2003 yılından beri müvekkili tarafından kullanıldığını, müvekkilinin markasının davacının markasından farklı olduğunu, karıştırılma ihtimali bulunmadığını, ıslah talebini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ... ibaresini sektörel anlamda tanıtıp bilinir hale getirdiği, davalının ise bu ibareyi geçici konaklama hizmetleri alanında kullanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2005/25136 nolu ... ibareli markanın 43. sınıfta "otel, motel, tatil köyü, pansiyon ve benzeri hizmetleri (geçici barınma, çadır kiralanması hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri)" yönünden hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının hükümsüz kılınan geçici konaklama hizmetleri bakımından öncelik sahibi olduğunun kanıtlanmış olmasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, alınmadığı anlaşılan 25.20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.