MAHKEMESİ : ... ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.04.2013 tarih ve 2010/90-2013/97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ... markası üzerinde üstün ve öncelikli hakkı bulunduğunu, markanın gerçek hak sahibinin yurtdışı Isıs ... firması olduğunu, bu firma ile 09.01.1999 tarihinde distribütörlük sözleşmesi imzaladıklarını, 11.04.2001 tarihli yetki belgesi ile ... nezdinde anılan markanın tescil hakkının kendisine verildiğini, buna rağmen davalının markayı adına tescil ettirdiğini ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, markanın gerçek hak sahibi olan Isıs ... firmasının 11.10.2002 tarihinde markayı Isıs ... şirketine devrettiğini, bu tarih itibariyle davacının sözleşmesinin sona erdiğini, anılan şirketin müvekkili ile distribütörlük anlaşması ve ... markasının ... nezdinde tescil hakkını verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, markanın hak sahibi olan Isıs ... firmasının 11.10.2002 tarihinde marka hakkını Isıs Pharma şirketine devrettiği, Isıs Pharma firmasının da marka kullanım hakkını davalıya verdiği, davacının bu tarihten önce yaptığı sözleşmelerin yalnızca taraflarını bağlayacağı, davalının aldığı yetki belgesi uyarınca markayı tescil ettirdiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy