MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sinaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/05/2013 tarih ve 2011/46-2013/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili adına tescilli 2006/04565 nolu faydalı model bulunduğunu, bu faydalı modelin davalı tarafından izinsiz olarak taklit edildiğini, üretildiğini ve satıldığını ileri sürerek, davalının tecavüzünün tespitine, önlenmesine, 5.000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili adına tescilli faydalı modelin hükümsüz kılınması ile müvekkilinin ticari faaliyetlerini sonlandırdığını, tecavüz iddiasının yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından kendisi adına tescilli 2006/04565 nolu faydalı modele dayalı olarak davalı adına tescilli faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü için açılan davanın kabul edildiği ve kararın 08.03.2012 tarihinde kesinleştiği, bu hükme rağmen davalının davacının faydalı modeline tecavüzde bulunduğunun iddia olunduğu, davacının iddiasının kanıtı olarak davalının ticari defter ve belgelerine dayandığı, ancak davalının ticari faaliyetlerini sonlandırdığının vergi dairesi yazısından anlaşıldığı, yine davalı tarafın elinde hiçbir ticari defter, belge ve evrakının bulunmadığını bildirdiği, bu konuda davalı asilin HMK'nın 220/2. maddesine uygun olarak yemin ettiği, dolayısıyla davalının ticari defter ve belgelerinin incelenemediği, iddianın başka delillerle de kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy