MAHKEMESİ: ... ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/04/2013 tarih ve 2010/15-2013/120 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin otomotiv yedek parça sektöründe faaliyet gösteren şirket olduğunu, davalı şirketin otomobillerde kullanılan park sensörünün ... nezdinde 2009 00374 tescil numarası ile 20/01/2009 tarihinde tescil ettirdiğini, davalı tarafından tescil edilen tasarımın çok önceden beri ...'de bir çok firma tarafından üretilen bir ürün olduğunu, aynı ürünlerin dünyanın bir çok ülkesinde yine yıllardır üretildiğini ileri sürerek davalı adına tescilli endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğünün tespiti ile 2009 00374 tescil numaralı tasarım tescil belgesinin iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin tescil belgesini 2009 yılında aldığını ve başvurusunun reddedilmediğini tescil ve ilan edildiğini, davacı tarafın müvekkiline ait ürünlerin ...'den ithal edildiğine ilişkin beyanlarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca dava dışı şirketlere ait 2008 ve 2009 tarihli kataloklar ile internet üzerinden indirilmiş benzer ürün görselleri kapsamında dava konusu olan tasarımın yeni ve ayırt edici özelliği olmadığı, Türkiye'de davalı tarafından tescilinden önce de ... piyasasında kullanıldığı ve ithal edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.