Taraflar arasında görülen davada verilen 30.04.2013 tarih ve 2012733-2013/135 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin sahibi ve maliki olduğu toplam 4.911.400 kg demir emtiasının 03.01.2012 tarihli üç gemisi ile taşındığını, geminin 09.01.2012 tarihinde geldiğini ve tahliyenin 11.01.2012 tarihinde tamamlandığını, tahliye sonucunda yükün 33.700 kg eksik tahliye edildiğinin tespit edildiğini, yükün faturasına göre birim fiyatının ton başına 455,50 USD olduğunu, eksik teslim edilen 33.700 kg yükün bedelinin 15.350,35.USD olduğunu, müvekkilinin eksik teslim sebebiyle oluşan alacağı için TTK'nın 1235/7. madde hükümlerine göre navlun sözleşmesinin gereği gibi ifa edilmemesi sebebiyle gemi üzerinde gemi alacaklısı hakkı bulunduğunu, geminin eksik yük tahliye ettiği hususunda ilgili yerlere protestolar gönderildiğini ileri sürerek, 15.350,35 USD alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile bu alacak bakımından gemisi üzerinde kanuni rehin ve hapis hakkı tanınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin gemisinin denize ve yüke elverişli bir gemi olup, iddia edilen eksiklikten sorumlu tutulamayacağını, taraflar arasında kararlaştırılan ve taşıma şartlarının kararlaştırıldığı fixture-recap denilen bağlantı yazışmalarına göre, yükleme ve boşaltmanın draft survey esasına göre yapılacağını, dolayısıyla sadece tartı listesine dayanarak eksik yükten bahisle talepte bulunulmasının, tacir olan taraflara arasındaki sözleşmeye aykırı olduğunu, draft survey ölçümlerinin taraflar arasındaki sözleşmeye uygun olarak, bağımsız surveyler tarafından yapıldığını, buna göre yüklemede 4.911.400 metrik ton olan yükün, boşaltmada 4.906.910 metrik ton olarak tespit edildiğini, aradaki farkın 4.49 metrik ton olduğunu, bunun da fire oranı altında kaldığını, dolayısıyla davanın haksız olarak açıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, draft-sörvey ile gümrük kantarlarında yapılan tartım yönteminin farklı olması nedeniyle miktarda fark bulunmasının doğal olduğu, draft-sörveye göre yapılan
.../...
-2-
yüklemenin draft-sörveye göre tahliyesinin yükün miktarını denetlemek için daha doğru sonuç vereceği, konişmentoda yazılan miktarın draft-sörveye göre tespit edildiği, yüklemenin draft-sörveye göre yapıldığı sabit olduğundan, aynı ölçüm şekline göre tahliye edilen yük miktarına göre sonucunun değerlendirileceği gerekçesi ile davasının kısmen kabulü ile 2.045,19 USD'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 2.045,19 USD alacak miktarı için 7628851 ımo numaralı m/v caner gemisi üzerinde kanuni rehin hakkı tesisine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy