MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/11/2010 tarih ve 2010/45-2010/617 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, tarafların ortağı olduğu dava dışı Uluyolu Taşımacılık Ltd Şti.ndeki davacı paylarının davalılara devredildiğini, protokol uyarınca bu şirketin 3.kişilere olan borcunun davalılarca üstlenildiği halde İzmir Şehirlerarası Otobüs Terminali AŞ’ne olan kira borcunun davalılarca ödenmemesi nedeniyle müvekkilinin ödemek durumunda kaldığı 79.070,99 TL’nin tahsili için başlatılan icra takibine davalı itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve % 40 inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, dava konusu ödemenin öncelikle dava dışı Uluyolu Taşımacılık Ltd Şti.’den istenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, ilk bozma ilamından sonra davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 27.04.2009 tarih, 2008/6378 E. 2009/4959 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 20.05.2000 tarihli kira sözleşmesi ile bu kira sözleşmesinin feshinden sonra akdedilmiş olan 14.12.2002 başlangıç tarihli ikinci kira sözleşmesi arasında irtibat bulunmadığı, davacının ikinci kira sözleşmesi ile ilişkisinin olmadığı, fesih tarihi itibari ile davacının ilk kira sözleşmesinden kaynaklanan sorumluluğunun sona erdiği, 23.05.2000 tarihli kira sözleşmesine göre dava dışı Uluyolu Ltd. Şti'nin ödemesi gereken kira bedelinden daha fazla kira bedeli ödediği, bu durumda İZOTAŞ'a kira borcunun bulunmadığı, Uluyolu firmasının ve davacının kira bedeli dışında İZOTAŞ'a başkaca hiçbir borçlarının olmadığı, dava dışı İZOTAŞ'ın iddiasının aksine 20.05.2000 tarihli sözleşmenin 9.5 maddesi gereği fesihten sonraki döneme ilişkin kalan kira bedelinin muaccel olmasının mümkün bulunmadığı, bu durumda, davacının ödemiş olduğu bedelin, muaccel olmayan kira bedeline ilişkin olup, davacının dava dışı Uluyolu firmasının ve kendisinin sorumlu olmadığı ve ödememesi gereken bir bedeli ödediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.